Çocukluyuz Biz

Bullying ya da Okul Zorbalığı hakkında (devam)

2012-02-14T23:55:00.000-08:00

Milli Eğitim Bakanlığı'nın sayfasında "Okul Zorbalığı" olarak tanımlanan "bullying" hakkında şöyle bir istatistiki bilgi var:

"OKUL ZORBALIĞININ SIKLIĞI

Ülkemizdeki öğrencilerin;

%44’ü sözel
%30’u fiziksel
%18’i duygusal
%9’u cinsel

içerikli zorbalığa uğramaktadırlar."

Bu rakamlar küçümsenemeyecek kadar yüksek. Eskiden bu tip olayların görüldüğü yaşlar ileriyken, şimdi birinci ve ikinci sınıf öğrencilerinin arasında bile rastlanmakta.

Zorbalığın her türünün ŞİDDET olduğunu söylememe gerek var mı? Şiddete maruz kalarak büyüyen nesillerin, yetişinkinlik çağına geldiklerinde, kendilerine ve çevrelerine neler yapabileceklerini düşüne biliyor musunuz?

İleri yaşlarda ŞİDDETle başa edebilmek için devlet ya da gönüllü eliyle hazırlanan pek çok program var. Okullar bu konuda eğitim veren, ya da çocukları OKUL ZORBALIĞI ile başa çıkmanın yollarını öğreten, öğretmenleri ve velileri bilinçlendiren programlar ise yok denecek kadar az.

Milli Eğitim Bakanlığı'nın bu konuda, yukarıdaki alıntıyı yaptığım sayfasının bağlantısını veriyorum:

http://okulweb.meb.gov.tr/63/11/966270/dosyalar/OKUL%20ZORBALIĞI.htm

Lütfen okuyun. Bilginin aydınlığı olmadan karanlıkta yürüyemeyiz.

Bugün bu konuda çalışan bir arkadaşımla buluşup, okullarda ne yapabiliriz bunu tartışacağız. Her türlü desteğe açığım.

'Çocuklarla El Ele Ebeveynlik' yöntemini öğretmeye başlamamın asıl sebebi de buydu zaten. Özünde Şiddetsiz İletişimi benimseyen bu yöntem, ebeveyni çocuğu ile yakın ve kuvvetli bir iletişime hazırlar. Böylece ebeveyn çocuğunun yaşadıklarının farkında olur ve zorbalıkla ilgili olası ailesel yatkınlık ortadan kalkar.

Şimdi niyetim öğretmenlere ve okullara ulaşabilmek. Çocuklarımızla biz ebeveynlerinden çok zaman geçiren öğretmenlerimizin bu konuda bilinçlenmeye ve yardıma ihtiyaçları var. Biliyorum yazmak fazladan güç sarfetmeyi gerektiriyor, ama bu konuda yazarsanız... Birlikte düşünürsek, birlikten doğan gücümüzü arttırırsak çocuklarımız için daha iyi yarınlara yatırım yapabiliriz. Ne dersiniz?

Sevgiyle,

Sedef

Sevginiz kavram olarak kalmasın...

2012-02-13T23:57:00.000-08:00

"Sevgi sadece bir duygudur.", demek sevgiye haksızlık! Eşe dosta, ahbaplara çocuğumuzu ne kadar çok sevdiğimizi ilan ettiğimizde, ya da çocuğumuza 'seni seviyorum' kelimelerini bizi zor durumlardan kurtaran bir parola olarak sıklıkla söylediğimizde, ya da kendi başımıza yolda yürürken yavrumuzu düşünüp içimiz titrediğinde... Kendi içimizdeki sevgiyi hissediriz! İçimizdeki bu sevgi bizi hayata bağlar, bize güç verir.

Çocuğumuzun bizim sevgimizi hissedebilmesi ise onun hayata bağlanması, onun hayat içinde ilerleyebilecek gücü bulabileceği yegane kaynaktır. Kısacası sevgimiz sadece bizde, ebveynde kalırsa çocuğumuzu çok önemli bir kaynaktan mahrum etmiş oluruz. Sevgimizi davranışlarımızla, özenimizle, emeğimizle, gülen yüzümüz ve sesimizle yavrumuzu sarıp sarmalayarak ilettiğimizde sevgimiz çoğalır. Zira sevgi paylaşıldıkça artar.

Hiç bir çocuk 'sevgi'den ŞIMARMAZ! Şımarık çocuk ihtiyacı olmayan şeylerden fazlasıyla nasibini almış, ihtiyacı olan şeylerdense hiç nasiplenmemiş, ne yapacağını ve nasıl davranacağını bilemeyen çocuktur. Sevgiyle beslenmek çocuğun ihtiyacıdır!

Sevgililer gününüz kutlu olsun!

Sedef

Fotoğraf: http://www.freedigitalphotos.net/images/view_photog.php?photogid=3062

Sevgi üzerine...

2012-02-11T00:39:00.000-08:00

Malum Sevgililer Günü yaklaşıyor. Her yerde kalpler görüyoruz... Çok sevdiğim bir arkadaşım Elif Poshor'dan şöyle bir hikaye geldi. Paylaşmak istedim zira hikaye benim ve İstanbul Kadıköy'de doğan 30 yaş üstü pek çoğumuzun tarihçesiyle de ilgili. Yazarı kimdir bilemiyorum, yazmıyordu bana gelen mesajda. Metni aynen aktarıyorum:

"14 Şubat günü,

Nedense hiçbir sevgili elinde bir demet çiçekle aşkın asıl semtine uğramaz İstanbul'da !..

Aşkın semti neresi mi?

Dinleyin:

Mısır Valisi Mehmet Ali Paşa devrilince çok sevdiği kızı ile damadı arasına da ayrılık girer.
İstanbul'a girişi yasaklanan damat,sürgün hayatı yaşarken, valinin kızı neredeyse her gün kapısını aşındırır,
Osmanlı Sarayı'nın...
Kocasının affedilmesini ve İstanbul'a gelmesine izin verilerek eskisi gibi mutlu bir yaşam sürmelerini isteyen kadının bu dileği kabul edilir sonunda...

Uzun bir aradan sonra kavuşan iki sevgilinin hiç çocukları olmaz...
Ama onlar, günümüzde çocuk sesleri arasında yatıyorlar!..

Mehmet Ali Paşa'nın kızı Zeynep hanım ile Kamil bey bir çocuk hastahanesi kurarlar.

Hastanenin bahçesindeki türbede yan yana yatan iki sevgili sayesinde de aşk,İstanbul'un bir semtine ad olur:
Zeynepkamil !.."

Yusuf Kamil Paşa ve eşi Zeynep Hanım'ın hikayelerini daha detaylı olarak öğrenmek isterseniz lütfen yanda bulunan fotoğrafı ya da aşağıdaki bağlantı adresini tıklayın:
http://www.zeynepkamil.com/etiket/zeynepkamil-tarihcesi/

Kalp fotoğrafı: http://www.freedigitalphotos.net/images/view_photog.php?photogid=3911

'Çocuklar İçin 5 Tehlikeli Şey' başlıklı bir konuşma:

2012-02-10T00:28:00.000-08:00

TED benim için inanılmaz bir kaynak. Çok ilginç konuşmalar ve konularla dolu. Gever Tully'nin okulu bizim alıştığımız okullardan çok farklı. Söylediği her şeye katılmayabilirsiniz :) konuşmayı dinlediğinizde göreceksiniz. Ama temelde söylediği bir şey var ki, çok önemli. Çocukları korumak amacı ile bazen o kadar izole ediyoruz ki... dengeyi sağlamak zorlaşıyor. Türkçe alt yazıları ile paylşıyorum; keyifle izlemeniz dileği ile:

Ağaç budamak böyle mi olur? Ne olur biliyorsanız beni aydınlatın....

2012-02-08T04:12:00.000-08:00

Bu sabah büyük kızımız hasta kalktı. Doktorumuz boğaz kültürü isteyince Kızıltoprak'da her zaman gittiğimiz laboratuarın yolunu tuttuk. Bağdat Cadde'sinde, saat sabah 11:30'da bir trafik, sormayın. Meğer ağaç buduyormuş belediye. Son 2-3 gündür bu manzara devam ediyor. 'Anlayamıyorum, koca koca dalları niye kesiyorlar', diye söylenirken... Kızıltoprak BP benzincisinin olduğu kavşakta, ortaki tek ve yek ağacın halini görünce içim acıdı. İşte fotoğrafı yukarıda... Daha önce bu şekilde budanıp, spnra dalı kalmadığından yaprak veremeyen ve nefes alamayan nice ağaç kurudu Kalamış'ta. Çocukluğumun yüzleriydi onlar. Öyle üzgünüm ki! Koca bir baz istasyonu dikmişler Kızıltoprak'taki bu kavşağın göbeğine ve yanındaki ağacı da çırıl çıplak bırakmışlar, dalları orada yerlerde. Yolda gördüğüm görevliler, bedenim kadar kalın dalları elektirikli testereyle doğruyorlardı. Merak ediyorum, o kesilen odunlar nereye gidiyor? Ve neden böyle zalimce budanıyor ağaçlar! Nefes almaya, yeşil görmeye hiç mi tahammül edemiyoruz?
Merak ediyorum cidden ağaç böyle mi budanır? Biliyorsanız lütfen yazın, aydınlatın beni... Üzgünüm... Anlamaya ve bilmeye ihtiyacım var.

Bullying...ya da çocuklar arasında ZORBALIK ve TACİZ

2012-02-06T23:53:00.000-08:00

Yarıyıl tatili bitti. Sayılı gün çabuk geçer derler, doğru. Ucunu bucağını bilemediğimiz, ne zaman sona erecek öğrenemediğimiz zorunluluklardır bizi sıkan, üzen ve bıktırıan. İster yetişkin, ister çocuk yorar bizi ne zaman bitecek bilemediğimiz zorunluluklar. Yetişkin olarak 'dur' deme, hatta 'istemiyorum, yapmayacağım' diye reddetme yetkinliğimiz ve gücümüz yerindedir aslında. Bazen istemediğimiz bir işi yaptığımızda maddi veya manevi getirisinin sıkıntısından büyük olacağını hesaplar ve dişimizi sıkarız. Ancak çocuklar için durum böyle değil. Onların gücü fiziksel olarak bile bizimkinden az. Hem duygusal hem de fiziksel olarak kendilerini korumak konusunda, biz yetişkinler kadar yetkin değiller. Kendilerini koruyacak, zorla bir şeyleri yapmamak için 'hayır' diyebilecek yetkinliğe ulaşıncaya dek ebeveynlerinin onları korumalarına ihtiyaçları var. Bunları çocuklarımızın etrafına setler çekelin, kaleler inşa edelim, onları korumak adına istedikleri her şeye 'peki', istemedikleri her şeye de 'hayır' diyelim diye yazmıyorum. Tüm bunları çocuklarımız bazen eziyet haline gelen 'sözde' zorunlulukları, mecburiyeteri yaparlarken içlerinden taşan rahatsızlığı bize hiç de hoşumuza gitmeyen davranışları ile anlatırlar. İşte bunları yazmamın sebebi çocuklarımızın, bizi çileden çıkaran ve süreklilik içeren davranışları varsa ebeveyni olarak durup...'acaba çocuğumun hayatında böyle zorla, istemeden, dayatmalar sonucunda mecbur olduğunu düşünerek, hayır diyemeden yaptığı bir şey mi var ?' diye de sorgulayabilmemiz için. Bugün okullarda 'bullying'-'zorbalık' başlı başına bir problem olarak karşımızda. Duygusal ve fiziksel tacizin çocuklar arasında gerçekleştiğinde aldığı nazik isim 'bullying'. Maalesef ilkokul birinci sınıfa kadar erkene inen bu durumun geldiği orta ve lise çağındaki uç noktalar inanılmaz. Çocuklarımızın yanında durup, hayatlarında neler olduğunu farkederek onların kendilerini korumalarına yardım etmek bizim görevimiz. Çocuklarımız bizi çıldırttığında onları azarlayıp ve ceza vererek susturmaktan öte, lütfen çocuklarımızın hayatında neler olduğunu merak edelim... Basit bir merakla başlayan anlama gayretimiz çocuklarımızın tabii ki mahremiyet sınırlarını aşmasın. Yanlarında olalım.

Sevgiyle,
Sedef
Fotoğraflar:
http://youthviolence.edschool.virginia.edu/bullying/bullying-research.html
http://antibullyingblog.blogspot.com/2012/01/tricks-and-tips-to-fight-cyber-bullying.html
http://edudemic.com/2012/01/bullying/

Anı biriktirmek...

2012-02-04T03:22:00.000-08:00

Biz yetişkinler için 'çocukluğumuz' deyince aklımıza bir anılar zinciri geliverir. Anı biriktirmek, ama özellikle güzel anılar biriktermek çocuklukta, yetişkinlikte anlatacağımız kendi tarihçemiz için çok önemlidir.

Hepimizin bir hikayesi vardır. Her bir hikaye biriktirdiğimiz anılardan oluşur. Çocuklarımızın bugünden gelecekte anlatacakları, 'benim' dediklerinde o ben her kimse onu tasfir eden güzel anıları biriktirmelerine yardımcı olmaya ne dersiniz?

Anı biriktirmek için çok büyük şeyler yapmaya gerek yok aslında:

Sahilde birlikte martılara ekmek atmak, yağmurda oluşan minik su birikintilerine şap şap ıslanmaktan korkmadan basarak koşmak, birlikte kumdan kaleler yapmak, kardan adamın burnuna birlikte havuç koyup, dallardan saç yapmak.... yeter ki çocuklarınızla birlikte keyifli bir aktivetede bulunun. Güzel anı biriktirmenin sırrı birlikte, aynı anda hareket ederek, aynı eyleme katılarak ve gülerek bir şeyler yapmaktan geçer.

Bu haftasonu yeni anılar biriktirebilmeniz dileği ile.

Sevgiyle...

Sedef

Fotoğraf: http://www.freedigitalphotos.net/images/view_photog.php?photogid=2125

Kar

2012-01-31T04:36:00.000-08:00

İstanbul'da kar var. Sıcak evinizde oturuyorsanız, bir yerlere yetişmek zorunluluğunuz yoksa, pencereden dışarıya bakarak sıcak çayınızı yudumlarken, çocuklarınızla zaman geçirmek çok keyifli. Evde neler mi yapılır? Yap-bozlar, kutu oyunları, sessiz film, birlikte kurabiye yapmak, pon-ponlar hazırlamak, el-işleriyle yaratıcılığımızı geliştirmek, evcilik oynamak, legodan ya da bloklardan kuleler inşa etmek hemen aklıma gelenler. Sizler neler yapıyorsunuz bu karlı tatil günlerinde? Yaptığımız etkinlik her ne olursa olsun, ne kadar az ekran zamanı içeriyorsa o kadar iyi. Hiç demiyorum, yanlış anlaşılmasın, ama mümkün olduğunca az olsun.
Yukarıda yazdıklarını nasıl yapacağız diyenler için hemen önerileri derinleştiriyorum:
Pon pon yapımı ve pon pon kaşkol için: http://hanzeninmutfagi.blogspot.com/2011/01/pon-pon-kaskol.html
Ne kurabiye yapalım diyenlere Anneannemden kalan, annemin de bir arkadaşının kendi oğlu Kemal'e yaptığı dolayısıyla bizim ailede Kemal'in kurabiyesi olarak bilinen kolay ev kurabiyesinin tarifini öneri olarak sunuyorum hemen:
1 ölçü yoğurt
1 ölçü yağ (sıvı)
1 ölçü yumurta (hakikaten 1 çay bardağı ise ölçünüz içine yumurtaları kırarak ölçün lütfen)
1,5 ölçü şeker
1 paket kabartma tozu
portakal kabuğu rendesi
aldığı kadar un ile yumuşak ele yapışmayan bir hamur yoğrulur, top haline getirilir, yumurta sarısı ile cilası sürülür ve 180 derecelik fırında üzeri çatlayıncaya dek pişirilir. Afiyet olsun!
Son olarak bir de ricam var...bu soğukta dışarıda barınaksız ve yiyeceksiz olan hayvan dostlarımızı lütfen unutmayalım. Yardım elimizi onlara da uzatalım.

Güzel bir tatil günü diliyorum :)
Sevgiyle,
Sedef

Fotoğraf: http://www.freedigitalphotos.net/images/view_photog.php?photogid=902

Jüri üyesi oldum!

2012-01-23T23:15:00.000-08:00

Çok hoş bir yarışmaya jüri üyesi oldum!

Yarışmaya katılan fotoğraflar 18 Ocak itibariyle halk oylamasına açıldı ve oylama sürecinde yarışmaya katılan anneler bebeklerinin fotoğrafını kendi duvarlarında da paylaşıyorlar. Beğendiğiniz bir bebeğin fotoğrafına oy verebilir ve paylaşabilirsiniz. 6 Şubat Pazartesi günü saat 17:00'ye kadar oylanacak olan bu fotoğraflardan en çok oyu alan ilk 50 fotoğraf arasından 7 Şubat Salı günü jürimizin değerlendirmesiyle ilk 10'a giren fotoğraflar belirlenecek.

Oyladığı bebek ilk 10'a giren katılımcılara da bir ödül varmış :)

Yarışma ile ilgili daha detaylı bilgiyi şu bağlantıda bulabilirsiniz:

https://www.facebook.com/PlayskoolAnneleri?sk=app_321727974507183

Pudra.com 'dayız

2012-01-21T06:56:00.000-08:00

Kitabımız 'Çocuklarla El Ele Ebeveynlik' pudra.com 'da haber oldu.
Haberin bağlantısı şöyle: http://www.pudra.com/eglence/kitap/cocuklarla-el-ele-ebeveynlik-mumkun-mu-9848.htm
Kitabımızı 'bir başucu kitabı' olarak değerlendiren pudra.com'a teşekkür ediyorum.
Sevgiyle,
Sedef

Yarın için bir öneri:

2012-01-20T04:28:00.000-08:00

Etiler'de ders verdiğim ANAEL Aile Merkezi'nde çok hoş bir toplantı var yarın. Cumartesi günü ne yapalım diyenlere...

Çocuğun Özgun Yaratıcılığını Desteklemek İçin Neler Yapılabilir?

Anael'de 5-8 yaş Yaratıcı Sanat Etkinliklerini birlikte gerçekleştirdiğimiz, 15 yıldır çocuklarla sanat calışmaları yapan Şiir Özbilge ile, çocukların yaratıcılıkları üzerine bir sohbet toplantısı düzenledik.. Şiir'in kendi sanatçı kimliğinin beraberinde, muhteşem iki sanatçı yetiştirmiş bir anne kimliği de var.

Biz ebeveynlerin öneminin farkında olduğumuz ancak desteklemek için bazen zayıf kalabildiğimiz, ya da bazen genel doğru kabul edilenleri sorguladığımız, ama destek kaynak aradiığmız durumlar olur.. İşte onlar hakkında sıcak bir toplantıda, Şiir aşağıdaki konu başlıklarına değinecek ve sorularımızı yanıtlayacak..

Her çocuk uygun ortam sağlandığında kendi dünyasını yaratır.
Çocuk için sanat algıladığı dünyayı anlatabilmek için bir araçtır.
Çocuğun özgün yaratıcılığını desteklemek niçin önemli gelişmesi için neler yapılabilir?
Sanatla ilişkiyle yetişkin dünyasına ilk adımlar...

Amerika, İspanya ve Avusturya'da kazandığı deneyimlerini Türkiye'de yaşayan çocuklarla paylaşan sanatci Siir Ozbilge, yapilan calismalar hakkinda su bilgileri paylasti; “5-8 yaş arası çocuklarla resimler yapıyor, farklı malzemeleri bir araya getirerek ortaya sanatsal objeler çıkarıyor ve bu çalışmalar sırasında onlarla çağdaş sanatçılar üzerine sohbet ederek sanatın büyülü dünyasına ilk adımlarını atmalarına öncü oluyoruz. Değişik kültürlerde resim tekniklerini, resimler aracılığı ile kültürleri insanları tanımayı birlikte keşfediyoruz...Küçük ayrıntıları görmeyi renkler ve biçimlerle düşünebilmeyi öğreniyorlar...Görsel bir sorunsala yaratıcılıklarını kullanarak cevap aramaları sürecinde cesur davranabilmelerini sağlıyoruz... Renklerin, biçimlerin algıladıkları dünyayı anlayabilmeleri anlatabilmeleri için bir araç olduğunu kavramalarını kolaylaştırarak, kendilerini ifade edebilmelerinde sanatı bir dil olarak kullanabilmeyi öğretiyoruz.”

Şiir hakkinda detayli bilgi icin tıklayınız.

Yer: Anael Aile Merkezi - Etiler

Tarih:21 Ocak 2012 saat: 14:00 - 15:00

Toplantimiz ucretsiz olup, gonulluluk esasiyla UNICEF'e bagis yapilabilir.

Toplantiya katiliminizi e-mail veya telefon ile bildiriniz lutfen. info@anael.com.tr t: 0(212) 3511040

Karne heyecanı :)

2012-01-19T07:06:00.000-08:00

Yarın karneler alınıyor ve 2011-2012 Eğitim yılının ilk yarısı sona eriyor. Tatili heyecanla bekleyen çocuklarımızı karneleri nasıl olursa olsun yargılamayalım, kızmayalım, cezalandırmayalım ya da ödüllendirmeyelim.

Karnelerdeki notlar sadece ilk yarıyılda çocuklarımızın gösterdiği performansın eğitim sisteminin sunduğu olanak ve araçlarla değerlendirilmesinden başka bir şey değildir. Çocuk karnesindeki notları bakar ve durumunu anlar. Ebeveyn olarak ben karnedeki notlara bakarak çocuğumun durumu hakkında bir fikir sahibi olabilir ve eğer ihtiyacı varsa ona destek verebilirim. Benim ebeveyn olarak görevim çocuğumun ihtiyaçlarını karşılamaktır.
Çocuğum karnesindeki notları ne beni üzmek ne de mutlu etmek için almıştır. (Eğer çocuğum karnesindeki notları beni üzmek ya da mutlu etmek için aldıysa bu çocuğumdaki özdisiplin ihtiyacının ne kadar yüksek olduğunu gösterir. Bir ömür boyu gerçekten ne istediğini farkedemeden ya da farkedince isteklerine ulaşmak için kendini motive edememe sıkıntısı yaşamaması için, benim ebeveyn olarak çocuğumun özdisiplin ihtiyacını karşılaması için de destek vermem gerekir.)
Yarın sizlerden ricam, çocuğunuzun karnesine bakarken bu gerçeği hatırlamanız. O karnelerin çocuğunuzun gösterdiği performansın, eğitim sisteminin araçları ile yapılmış bir değerlendirme... sadece bir değerlendirme olduğunu unutmamanız.
Yarıyıl tatilinin hepimiz için keyifle başlamasını diliyorum.

Sevgiyle,

Sedef

Fotoğraf: Yukarıdaki fotoğraf http://www.haberler.com sitesindeki çok ilginç ve düşündürücü bir haberden. Okumanızı tavsiye ederim:

İnternette Sahte Karne Linki

Mutlu çocuklar yetiştirmek mi?

2012-01-18T00:41:00.000-08:00

Çevremde ebeveynlerin çocukları için şunu söylediğini sıklıkla duyuyorum, 'Aman mutlu olsunlar da... başka bir şey istemiyorum.'
Bu güzel ve gönülden istek biraz üzeri kazınınca aslında ne kadar çok beklentiyle yüklü çıkıyor karşımıza, birlikte hayretlere düşüyoruz.
Çocuklarımızın mutluluğunu istemek çok güzel ama mutluluktan anladığımız şeyler o kadar farklı ki! Mutluluğa yüklediğimiz anlamlar, beklentiler bambaşka her birimizde...

Geçen gün bir ebeveynden şunu duydum: 'Arkadaşım .............. çocuklarını çok iyi okuttu. Çok sıktı onları, ceza ve bağırış çağırışın arkası kesilmedi ama çocuklar ünüversite mezunu ve çok iyi işlerde çalışıyorlar.'. Aynı ebeveyne 'Peki siz bu çocukların şu anda mutlu olduklarından emin misiniz?' diye sorduğumda, hayretlerle yüzüme baktı. Belli ki ünüversite bitirmiş olmak ve iyi bir gelir getiren bir iş bulmuş olmak bu ebeveyn için mutluluğun ön şartıydı.
Sizin için mutluluğun ön şartı nedir?
Bu ön şartın sadece size ait olduğunu biliyor musunuz? Bazen bizim için mutluluğu getiren, olmazsa mutluluk olmaz durumların çocuklarımız için geçerli olamayacağı hiç aklınıza geldi mi?
Her birey bu hayatta, bu gezegende doğar ve deneyimler yaşayarak büyür. Büyürken de kendisine özel yolcuğuluğunu yapar. Mutluluk kişiye özeldir, zira mutluluk sonuçlarda değil, süreçlerde yaşanır.
Çocuğumuz bizim mutlu olacağını düşündüğümüz bir sonuca ulaşsın diye onu itekler, sürüklersek... mutluluğunu bulacağı süreçleri yaşamasını engeller, belki de mutluluğunu çalarız.
Sevgiyle,

Sedef
Fotoğraf: http://www.freedigitalphotos.net/images/view_photog.php?photogid=2125

Bir mucize: çocuklarımızı duymak...

2012-01-17T00:38:00.000-08:00

Çocuğumuz ağlarken, sızlarken, nöbete girmişken... bizim de en kızgın, en üzgün, en yorgun, en tükenmiş, en bitmiş halimizde bile MUCİZEler yaratacak bir gücümüz var! Dibi vurduğumuz anda ağzımızdan çıkacakları kontrol etmek neredeyse imkansızdır. Bur durumda ağzımızı kapamayı kontrol etmek daha mümkün, daha olası... Susup çocuğumuzu duymayı deneyebilirsek... mucizelerin kapısını aralamayı başara biliriz.
Kızdığımızda, kızgın olduğumuzda beden dilimiz zaten ruh halimiz, duygumuzu pek güzel yansıtır etrafımıza. Çocuklar da beden dili okuma konusunda sonderece başarılıdırlar. Yani daha biz ağzımızı açıp saydırmadan, onlar ne kadar öfkeli, kızgın, üzgün, bozulmuş ya da kırılmış olduğumuzu çoktan anlamış olurlar. Hakım olamadığımız sözcüklerimizle içimizdekini kusmak yerine, susmayı seçmeyi denemeyi öneriyorum. Susup karşımızdakini duymaya çalışmayı öneriyorum. Karşımızdaki yavrumuzu eğer duymayı başarabilirsek... kimbilir bu fırsatı değerlendirebilen yavrumuz bize belki de hiç farketmediğimiz küçük ama bir dünyaya bedel kendi gerçeğini bize duyurabilir.
Mucizeler fırsat işidir. 'Her defasında bakış açımız değiştiğinde bir mucize' olur diye yazıyor sevdiğim bir kitapta. İnanıyorum ki fırsatlar yaratıldığında mucizelerin ardı arkası kesilmez...
Sevgiyle,
Sedef

Fotoğraf: http://www.freedigitalphotos.net/images/view_photog.php?photogid=3062

Cumartesi grubu mezunları ve yorumları :)

2012-01-15T10:08:00.000-08:00

Cumartesi sabah grubumuz da 7 haftasını tamamladı. Grup üyelerinin her birini ayrı ayrı tebrik ediyorum. Sevinç ve gururla aşağıda da yorumlarını sunuyorum:

“Yedi haftaboyunca Cumartesi günlerini iple çektiğim, beklentilerimi aşan, çok güzel bireğitim oldu. Sadece anne babaların değil, kendisi veçevresindekilerle kurduğu ilişkileri gözden geçirmek, iyileştirmek,davranışların arkasındaki sebepleri anlamak isteyen herkese faydası olacak bireğitim. Üzüntü kaplarımızınolabildiğince boş, sevgi kaplarımızın olabildiğince dolu olması dileği ile… Teşekkürler Sedef”

Yasemin K. Ünver

“Kesinlikle herannenin, hatta her yetişkinin alması gereken bir eğitim. Hem kızımla, hem de eşimle olan ilişkimizdeçok faydasını gördüm ve bunun için Sedef’e çok teşekkür ediyorum.”

Sertaç Kaptan Şahin

“Kendimi ifadeedebilme şansım olduğu için mutlu hissediyorum. Bazı şeylerin farkına vardım. Geriye sarabiliyorum.

Özgüven veözdeğerin farklılığına farketmemi sağladığınız için teşekkür ederim.

Yakınlarımlaöğrendiklerimi, fark ettiklerimi paylaşıyorum, onlar da heyecanlanıyorlar. Sanırım daha çok öğrenciniz olacak.

Herşey içinteşekkürler.”

Sevda Hakko Gürsoy

“Çok beğendim. Çok değerlibilgi ve destek için teşekkür ederim.”

Özlen Hüdayioğlu Gül

“Bu seminerbenim aile hayatımın içindeki sorunları, sıkıntıları nasıl çok daha kolay veyumuşak bir şekilde çözebileceğimi öğretti bana. Kendimi çok daha rahat vegüvenli hareket eder buldum.

Herşeyden öncekendime harika bir terapi oldu.

Sevgili Sedef ve tümekiple birlikte geçirdiğim 7 hafta çok değerliydi.”

Stella Sözeri

Güzel bir güne başlamak!

2012-01-12T00:40:00.000-08:00

Güzel bir güne başlamak önce 'güzel bir güne başlamak' kararı ister. Çocuğumuzun güzel bir güne başlayabilmesi ise biz ebeveyninin 'güzel bir güne başlamak' kararını alabilmesine bağlıdır.
Eğer ben ebeveyn olarak içimde kararlı ve sakinsem çocuğum sabah yatağından huzursuz, huysuz, mızırdanarak, ağlayarak da kalksa onu duyabilir, dinleyebilir, empati verebilir ve en önemlisi ihtiyacını görüp, anlayıp, karşılayabilirim.
Eğer ben ebeveyn olarak kendi ihtiyaçlarımı karşılamak bir tarafa, ihtiyaçlarımın farkında bile olmadan... cayır cayır yanan ihtiyaçlarımla yataktan huysuz, mız mız, kızgın ya da mutsuz kalktıysam... çocuğum keyifle uyanmış, dünyanın en uyumlu halinde bile olsa... onun en basit ihtiyaçlarını bile göremem ve çatışma fırsatlarını hiiiiç kaçırmadan ikimizin de gününe güzel başlayabilme fırsatlarını kaçırırım.
Kısacası, hava nasıl olursa olsun... çocuğum hangi ihtiyaçlarıyla önüme gelmiş olsun...farketmez! Güzel bir güne başlamak önce ben, yani ebeveynin 'güzel bir güne başlamak!' kararını alabilmesini gerektirir.

Güzel bir gün olması dileği ile :)
Sevgiyle,
Sedef

Fotoğraf:http://www.freedigitalphotos.net/images/view_photog.php?photogid=587

Yeni mezunlar... ve yorumları :)

2012-01-11T00:54:00.000-08:00

İşte bir grup yeni Çocuklarla El Ele Ebveynlik - Connection Parenting Semineri katılımcısını daha mezun ettim. Yedi haftalık yolculuklarını tamamladılar. Her yeni grup, kendi iç dinamikleri, konuları ve kendi mucizeleri ile sevince boğuyor beni. Gururluyum. Her birine ayrı ayrı tekrar teşekkür ediyorum. İyi ki varsınız! Çocuklarımızın yarınları çok güzel olacak.
Sevgiyle...
Sedef

“Mutlu çocuklaryetiştirebilmenin yolu nereden geçiyor diye düşünüyordum. Neyapmalıyım diye…

Bu seminerçocuklarımın ‘mutlu çocuk’luk geçirmesi için aslında basit gibi görünen ama çokönemli ipuçları edinmemi sağladı.

Buradaöğrendiklerimi hayata geçirerek ben ve ailem daha mutlu ve huzurlu bir yaşamsüreceğiz.

Teşekkürler Sedef… ”

Ayşegül Ersoy Güvendiksoy

“Daha önceöğrenmiş olduklarımdan farklı, yeni bilgiler de edindiğim ve çocuklarımlailişkilerimde fark yarattığını gördüğüm bir seminer.

Ders arasısüreçlerde, günlük yaşamımda uyguladıkça belirgin olarak faydasını gördüm. Olayların kontrolümden çıkmadığını, sorunlarayaklaşırken özgüvenimi kaybetmediğimi, eskiden farkına varmadan öğrenilmişyöntemlerimin yerine, burada öğrendiklerimi bilinçli olarak uygulayınca ailerbireyleri ile çatışmaların çok azaldığını gördüm.

Teşekkürler.”

Emine Lale Öztürkler

“Doğrusandığımız bazı şeylerin aslında alışkanlık olduğunu anladım. Bazışeyleri doğru yaptığımı gördüm, içim rahat etti. Bazı bildiklerimin de yanlış olduğunugördüm. Hiç bir şey için geç kalmadığımıöğrendim. Her hafta heyecan ile geldim,heyecan ile ayrıldım. Çocuğumun davranışlarınınaltında ne yattığını aslında neyi ifadeetmeye çalıştığını anladım. Eskidenşımarıklık olarak algıladığım ağlamalar, tutturmalar, huysuzlanmalarda altındayatan başka sebepler olduğunu gördüm.

Derslerin sonundakendimi daha iyi hissettim. Çocuğumuzdada değişim başladı. Umarım her şeyiunutmadan sabırla uygularız.

Bir de bu sistemiçok kişi duysun, öğrensin isterim. Özellikle anaokullarına duyurulsun. Okullarda öğretmenler bilinçlensin. Yavrularımız evden çok okullarda zaman geçiriyorlar, orada çocuklarayanlış davranılmasın, bu çok öenmli. M.E.B. Sedef’i tanısa ve okullarda model alsa ne güzel okur. Her şey için teşekkürler.”

Şebnem Uslu

“Her şeyden önceteşekkürler bu güzel eğitimi verdiğiniz için. Bu seminer bizlere ışık tutacak, rehberlik edecek yürüdüğümüz güzel veuzun yolda.

Belki bazışeylerin farkındaydık ama şimdi daha da bilinçli bir şekilde olaylara bakmak veyavrumuzla ilgilenmek konusunda geliştik.

Ebeveyn olmakpek kolay değil, hele ki günümüzün yorucu temposu ile birleşince daha da zor!

Ama farkındalıkyarattığınız bu eğitim ile ebeveynliği çok daha keyifli hale getirebileceğiz.

Eşimle birliktebu eğitime katıldığım için çok mutluyuz. Tekrar teşekkürler. ”

Hilmi Murat Uslu

“Bu seminerin çocuklarımızla kalıcı ve sıkı bir bağ kurmayollarını gösteriyor olması çok hoşuma gitti. Bazı alışagelmiş hareketlerin aslında nasıl sonuçları olduğunu farkettik. Böyle bir çalışma yaptığın içinteşekkür ederim Sedef. Pek çok çocuğafaydası olacağına inanıyorum. ‘Çocukluklarından iyileşmek zorunda kalmayacak çocuklar’ teması çokgüzel.”

Esra Özkan

“Açıkçası buseminerden ilk haberim olduğunda, gene Amerikan işi, boş ve basit Amerikalılariçin hazırlanmış bir seminer diye düşündüm. Eşimin önem verdiğini bildiğim için, onumutlu etmek amacı ile gelmeye karar verdim. Hatta ‘Yahu ne bahane bulsam da bir şekilde eksem’ diye de düşündüm ilk1-2 ders.

Fakat daha sonragerçekten çocuk yetiştirmek ve davranışlar konularında çok farklı bir bakışaçısı olduğunu gördüm. Şimdiye kadar hiçaklıma gelmeyen bir perspektiften bakmaya başladım olaylara.

Bazen düşündüğüm amayarım kalmış olan konular kafamda şekillendi. Davranışlarımın hiç aklıma gelmeyen sonuçları olduğunu fark ettim. Çocuklarımla olan ilişkimde gerçekten yararlıolacağına inandığım bazı fikirler ve yöntemler edindim.

Öğrendiklerimin nekadarını uygulayabileceğimi açıkcası bilmiyorum ama bir kısmını zor da olsayapmaya başladığımı fark ettiğim için heyecanlandım. Hoşuma gitti. Umarım daha da geliştiririm, ve sonuçta mutlu, güvenli, huzurlu çocuklaryetiştirebilirim.

Teşekkürler.”

Hakan Özkan

“Anne,baba ve çocuk ilişkileri konusunda çok farklı durum/olay/anlardanasıl davranılınca ne sonuçlar alındığı veya çocuk davranışlarının ne anlamageldiği, bağ kurmanın önemi konularında değerli bilgiler aldım. Sevgi bağı çok önemli ve bu bağı sürekliayakta tutabilmenin ipuçlarını bu seminerde elde ettim.

Örnek olaylardankonuşmak, konunun anlamını pekiştiriyor. Çocuklarımla iletişimi hangi kelimelerle kurduğum önemli, onlarda zamanıpaylaştığım çok önemli.

Bu değerli bilgileriçin çok teşekkürler Sedef.”

Seden Özoran

3 yaşında bir çocukla hastanede 4 gece...

2012-01-09T09:43:00.000-08:00

Yazının başlığı da durumun tanımı böyle. Sevgili Stella kıymetlilerimden birisi; Çocuklarla El Ele Ebeveynlik-Connection Parenting Seminerine katılıyor. Beşinci dersimizden sonra yılbaşı sebebiyle verdiğimiz 2 haftalık arada oğlu Mert'le hastanede 4 gece geçirmiş. Dönüşte bana aşağıdaki yazıyı getirdi. Bu yılbaşı aldığım en güzel hediye oldu bu yazı. Stella'nın izniyle paylaşıyorum:

"M E R T V E H A ST A N E D E 4 G EC E M İ Z

3yaşında bir çocukla sürekli serum ve maskelerle, ilaçlara rağmen 4 gece hastanebu kadar mı rahat ve huzurlu geçer. Evet bu gece 4. gecemiz ve son geceolmasını umuyorum. Ama her şeye rağmen bu dört gece benim için çok değerli.

Sevgilioğlum Mert ile gönül bağımızın ne kadar kuvvetli olduğunun en güzel kanıtı oldu benim için. Üzüntü kabımızı çok güzelboşaltırken, sevgi kabımızı da sonuna kadar doldurduk. Oğlumun bana ne kadargüvendğini tüm tedaviyi sadece benimle yapmayı kabul etmesiyle çok iyihissettim.

Buhafta cumartesi günkü “Çocuklarla El Ele Ebeveynlik” toplantımızı herhaftakinden daha büyük heyecanla bekliyorum : Bana ve aile yaşantıma ne kadarfaydalı olduğunu herkesle paylaşabilmek için. Bu eğitimi alabilen enderebeveynlerin arasında olabildiğim için kendimi çok şanslı hissediyorum.

Geçtiğimizhafta oğlumla olan gönül bağımıza da eğitime de 10 PUAN veriyorum.

Sevgilerle,"

StellaSözeri

03.01.2012

Fotoğraf: http://www.freedigitalphotos.net/images/view_photog.php?photogid=1152

Çocuklarla El Ele Ebeveynlik Tanıtım Toplantısı...

2012-01-07T07:18:00.000-08:00

Play to Learn Nişantaşı Şubesi'nde Perşembe akşamı ücretsiz bir tanıtım toplantımız var, heyecanla bekliyoruz... Eğitimin detayları şöyle:

Eğitimin amacı: Ebeveyn rolüyle, çocuk ve ebeveyn arasındaki bağın önemini vurgulayan Connection Parenting-Çocuklarla El Ele Ebeveynlik metodunu tanıtırken günlük hayatı kolaylaştıran bilgi ve deneyimleri paylaşmak.

Eğitimin Süresi: 1 Saat

Eğitimin Konu Alt Başlıkları:

Ebeveyn rolü ve önemi

Ebeveyn ve çocuk arasındaki bağ, tanımı ve önemi

Bağı sağlamlaştırmanın yolları

Bağın iletişim ve disiplindeki yeri, önemi

Katılımcılar: Kendi içindeki ya da hayatındaki çocukları daha iyi tanımak, anlamak ve onlarla daha mutlu, neşeli yaşamak isteyen herkes.

Eğitimci: Sedef Örsel Özçelik

ACPI Sertifikalı Ebeveyn ve Aile Koçu, Connection Parenting Eğitimcisi www.cocukluyuzbiz.com

Tarih: 12 Ocak Perşembe 18:30-19:30

Yer: Play To Learn Nişantaşı Vali Konağı cad. Hacı Mansur Sok. Konak apt. No:1/11 Kat:2 Nişantaşı

İletişim: Bilgi ve rezervasyon için lütfen 0 212 352 30 31 veya 0 530 580 75 25 nolu telefonları arayınız.

Fotoğraf: http://www.freedigitalphotos.net/images/view_photog.php?photogid=2337

Yeni YARATICI EBEVEYN-YARATICI ÇOCUK Eğitimi

2012-01-04T23:03:00.001-08:00

Katılımcılar:

Çözüme odaklı, pratik, kendine yeten, hayatta desteksizyürüyebilen, yaratıcı çocuklar yetiştiren ve yaratıcı ebeveyn olmak konusundaçalışmak isteyen tüm ebeveynler.

EğitiminAmacı:

Hayatiçerisinde karşımıza çıkan sorun, seçim ve anlaşmazlıklarda bilinçli tercihleryaparak, ihtiyaçları karşılamaya yönelik, doğaçlama çözümlerüreterek ebeveynliğimizi keyifle yaşamak.

Eğitimin İçeriği:

Hafta: Yaratıcı ebeveynkimdir? Özellikleri nelerdir? Yaratıcılık ne demek? Yaratıcılığımızı arttırmak için neleryapabiliriz?
Hafta: İhtiyaç-duygu-davranış üçgeni nedir? İhtiyaçlarımızın farkında olmanın önemi. Bilerek ve seçerek, istediğimiz koşullarıyaratma fırsatları nerede gizli?
.Hafta: Yaratıcı ebeveyn ve yaratıcı çocuk içinsorunlar ve anlaşmazlıklar daha keyiflibir hayata doğru nasıl birer zıplama tahtası olur?

10-17-24 OCAK Salı günleri, 11:00-13:00 saatleri arasında 3 buluşmada gerçekleşecek olan eğitimi ANAEL Aile Merkezi'nde suncağız.

Kayıt ve bilgi için: 0212 351 1040 www.anael.com.tr

Bu eğitimi daha önce alanların yorumları:

“Bu eğitimde öncelikle muhteşem bir içsel yolculukve ihtiyaçlarımı görmenin, anlamanın hazzını yaşadım. Yaşadığım duygularda bedenim ne hissediyor,dönüp bakmaya başladım. Farkına vardığımihtiyaçlarımı önce ben karşılamalıyım ki çocuğuma kendi ihtiyaçlarını anlamayıöğretebileyim. Biz çok özeliz.“ Esra Metin

“Bu eğitimlekendi kedimin farkına varmam gerektiğini öğrendim. Hem duygusal hem fiziksel olarakihtiyaçlarımın farkına varabilirsem eğer, kendime ve dolayısıyla çocuklarımaalan yaratabilirim. Uçakta dediklerigibi maskeyi önce kendime takmam, çocuklarıma faydalı olabimemde ihtiyacım olanilk şeymiş.“ Zeynep Tugay

“Sevgili Sedefciğim,

Aslında kişinin devamlı yaşadığı fakat belli birdönemden sonra farkına vardığı içsel yolculuklarında bir takım noktalar vemihenk taşları vardır. Seninle iki ayrıdönemde çalıştık ve ben bu çalışmalarda bazen çok bazen de hiç bilmediğimkonulara birlikte tanıklık ettik. Hayatımın mihenk taşlarından biri olduğun için teşekkür ederim.“HülyaAksüyek

“Sedef’cim

Bu eğitimle, uzun zamandır sinyallerini veren ancakyüzleşemediğim ve ihtiyacını duyuduğum bazı şeyleri fark etti. Duygularımı dinlemek ve arkasındaki ihtiyacıgörmek ve karşılamk için yapmam gerekenleri öğrendim. Bunları yaptığımda tüm ilişkilerin temeli onBEN’i kuvvetlendirip çevremdekilere de güç verebileceğimi anladım, ufak ufak dadeneyimlemeye başladım.

Ayrıca ilişkileri gerçek anlamda gözlemlemekgereğini de fark edip hayatıma sokma kararı aldım.

Bana kattıkların, öğrettiklerin, uyarıların içinçok teşekkürler.“ AhunDoran

“Çok teşekkür ederim Sedef’cim! Hayat sadece başkalarına hizmet etmekdeğil. Benimkilerde önemli ve kendiarzularımı, kendi ihtiyaçlarımı da dikkata alarak, ifade etmek istiyorum artık.

Güler yüzün ve doğal konuşmanla insanlara derindendokunuyorsun. Seni seviyorum. Başarılarının devamını diliyorum! Binlerce kişi seni dinlesin! “ İris Steinfeld

Fotoğraf:http://www.freedigitalphotos.net/images/view_photog.php?photogid=2354

Camla buluşmak!

2012-01-03T06:51:00.000-08:00

Çok sevdiğim iki dostum cam sanatçısı. Sıcak camla çalışarak harikalar yaratıyor. Dönem dönem burada da duyurusunu yaptığım çocuklar için atölye çalışmaları da var. Yasemin ve Gamze bu kez de Şubat döneminde farklı, yeni ve güzel çalışmalarla kollarını CAM OCAĞI'nda, camla buluşmak isteyenlere açıyorlar. Duyun, bilin istedim. Yarıyıl tatilinde çocuklarımızla be yapacağız sorusuna harika bir cevap olduğunu düşündüğüm çalışmaların detayları aşağıdadır. Keyifle paylaşıyorum:

Utangaç Çocuk

2012-01-01T23:09:00.000-08:00

Çocuklar bazen utanırlar... Etiketlemek istemiyorum onun için 'bazı çocuklar utangaçtır' tanımlaması kabul edilebilir gelmiyor. Çocuklar bazen utanırlar, ya da bazı dönemlerde daha sık utangaçlık hissederler.
Biz ebeveynlerde çocuklarımızın utanmasından ya da utangaç tavırlarından utandığımızda bu durumu, ya da bu hali bir sorun olarak algılarız. Çareler, çözümler, akıllı mantılı ikna etmeye yönelik söylevlere başlarız. O an kendi utancımızın sıkıntısı bize çocuğumuzla aslında aynı duyguyu paylaştığımızı unutturur. Aslında biz de, yetişkin yaşımızda, kendimizi belki de çok yakın hissetmediğimiz, yanında rahat edemediğimiz diğer yetişkinlerin çocuğumuzun utangaç davranışları üzerinden ebeveynliğimizi, bizi ve çocuğumuzu yargılayabilirler kaygısıyle utanmaktayızdır.
Utanmak sadece bir duygudur. Karşılanmayan bir ihtiyacımızı bize haber veren son derece önemli bir duygudur. Gelin çocuğumuzun utangaç davranışlarının arkasındaki ihtiyacı bulmaya yönelelim. Çocuğumuzun acaba güvene ya da güvenmeye mi ihtiyacı var, tıpkı bizim karşımızdaki ebeveynlerin bizi, ebeveynliğimizi ve çocuğumuzu yargılamayacaklarına güven duymaya ihtiyacımız olduğu gibi?
Sevgiyle,
Sedef
Fotoğraf: http://www.freedigitalphotos.net/images/view_photog.php?photogid=503

Bir yıl daha biterken...

2011-12-28T23:03:00.000-08:00

İşte koca bir yıl daha bitiyor. Sizleri bilemiyorum ama bu yıl sanki daha öncekilerden de hızlı geçti, bitiverdi. Her biten ve ardından hayatımıza yepyeni gelenin tetiklediği sorular bu kez de karşımda... Mutlu muyum yaptıklarımdan? Mutlu muyum içinde olduğum halden? Ne istiyorum ben? Tuhaf ama istemediklerim daha çabuk aklıma geliyor... İstediklerimi bulmak içinse düşünmem gerekiyor. İşte 2012'den istediklerim... bakalım içinde sizin istediklerinize benzer bir şeyler var mı?

2012 yılında önce barış istiyorum. İnsanın insanı rengiyle, ırkıyla, diliyle, kültürüyle, davranışıyla, eğitimiyle, giyimiyle, görünüşüyle yargılamadığı; insanın insanı tanımak için içten merak duyduğu bir yıl istiyorum.
2012 yılında içimin titreyerek yaptığım işimi daha çok yapabilmek, daha çok çocuğun ve ebeveyninin hayat kalitesini yüksetlmelerine yardımcı olabilmek istiyorum.
2012 yılında çocuklarım, ailem ve hepimiz için sağlık dertlerine çare ve şifa, gönül yaralarına da bol bol sevgi merhemi istiyorum.
2012 yılında bilmediğim ve isteyip istemediğimden haberim bile olmadan, içime işlenmiş tüm yargı, kanaat ve şekilleri fark edip, kendi benliğimi doyasıya yaşayabilmeyi diliyorum.

Kendim için dileklerim bunlar. Sizlerden dileğim ise gelin 2012 yılında ÇOCUKLUKLARINDAN İYİLEŞMEK ZORUNDA KALMAYACAK BİREYLER YETİŞTİRELİM. Sevginin her kapıyı açtığını, bilginin aydınlığının cehaletin insanı içine alan aymazlık pençesinden kurtaran tek ilaç olduğunu hep hatırlayalım.

2012 yılının insanlık tarihinde pırıl pırıl bir yıl olması dileği ile.

Sevgi ve barışla,
Sedef

Resimler: Mira Özçelik

Yeni yıl için minik bir aktivite!

2011-12-28T00:07:00.000-08:00

Sesler sözler havada uçuşsa da, belleğimizde kalıyor ve yer ediyor. Bu yüzden müzik ve şiir çok önemlidir. Müzikte de şiirde de matematik vardır. Çocuğumuzun matematik becerisini artırmasına katkıda bulunurlar. Çocuklarınıza lütfen sesli sesli şiirler okuyun ve okutturun. Hem birlikte hoş bir şeyler yapmanın keyfini yaşar hem de çocuğunuzun zihinsel gelişimine katkıda bulunmuş olursunuz. Hangi şiiri okusam diyenlere deeee minik bir yeni yıl hediyesi olarak Rakım Çalapala'nın güzel bir yeni yıl şiirini sunuyorum. Çocuklarınıza okumanız dileği ile...
Sevgiyle,
Sedef

12 Ay

Yılın ilk ayı Ocak,
Kar yağar kucak kucak.

İkinci ay Şubattır;
Soğuğu pek berbattır.

Mart kapıdan baktırır,
Kazma kürek yaktırır.

Nisanda çiçek açar;
Sevinçle kuşlar uçar.

Mayısta kiraz yeriz,
Kuzuları severiz.

Haziranda yaz başlar.
Dağılır arkadaşlar.

Temmuz yakar, kavurur;
Ekinleri oldurur.

Ağustos harman ayı,
Sevinir köylü dayı.

Eylüle yoktur sözüm;
Getirir incir, üzüm.

Ekim ayı gelince,
Kapılırız sevince.

Kasımda yağmur bol,
Üşüme dikkatli ol.

Aralık yılın sonu,
Soğuktur eni konu.

Bu on iki arkadaş
Bizlere olur yoldaş.

Hepsi güzel, sevimli,
Çalışana verimli.

Tembeller ay, gün seçer,
Ömürleri boş geçer.

Rakım ÇALAPALA

Resim: Mira Özçelik

28 Aralık Çarşamba yarın akşam hoş bir konuşmaya davetlisiniz...

2011-12-26T23:46:00.000-08:00

Pedagog Necla Hanım öncelikle sohbetini sevdiğim çok hoş bir hanım. Çocuklara bakışı ve ebeveynlere yaklaşımını kendiminikine çok yakın buluyorum. Yılların verdiği deneyimini, hızla öğrenmeye devam ettikleriyle çok güzel sentezliyor. Necla Hanımın tatlı dilinden önemli bir konuda bilgi almak isterseniz yarın akşam 28 Aralık Çarşamba gecesi, saat 18:00-20:00 arasında, Play to Learn Anaokulun'daki konuşmasına katılabilirsiniz. Konuşmaya katılmak için bilgiler aşağıda, içeriği ise Necla Hanım'ın tatlı dilinden virgülüne dokunmadan şöyle:

“DUYGULARIN ZEKASI

“DUYGUSAL ZEKA “

Psikologlar neredeyse yüz yıldır zekanın tanımını yapmaya çalışıyor.On-on beş yıl öncesine kadar zeka dendiğinde akla gelen sadece hafıza, ilişkilendirme ve problem çözme gibi bilişsel süreçlerdi.

Buna bağlı olarak zeka ölçümleri de bilişsel yetenek ve becerilerin değerlendirilmesine dayanıyordu..

Ortaöğrenimden başlayarak ışık hızını, üç bilinmeyenli denklemleri,havuz problemlerini çözmeyi öğreniyoruz..Ancak iş : Hayal kırıklıklarıyla, korkularla, öfkeyle başa çıkmaya , ilişkilerimizi huzurlu ve mutlu şekilde sürdürmeye geldiğinde matematik problemlerini çözebilmek pek de işe yaramıyor..

Çünkü ; davranışlarımızı yönlendiren, kurduğumuz ilişkileri ve bu ilişkilerin niteliklerini belirleyen “Bilişsel Zeka” değil “Duygusal Zeka” dır.

“Bilişsel Zeka” ile “Duygusal Zeka” birbirlerinin alternatifi değildir.Birbirlerinin tamamlayıcısıdırlar..

Bunu “ Akıl – Gönül Birliği “ olarak da ifade etmek mümkündür.

Tanımlamak gerekirse ;

“Duygusal zeka, bireylerin yüreklerini ve zihinlerini işbirliği içinde kullanabilmeleri yetisidir” diyebiliriz.

Duygusal zeka, bireyin çevresindeki sorunlarla..beklentilerle..ve baskılarla başa çıkmasını sağlayan kabiliyet, yeterlik ve ustalıktır..

En önemlisi de genetik faktörlere bağlı olmayışı ve geliştirilebilir olmasıdır..

“HER İNSAN KENDİ ÇANTASIYLA DOĞAR..”

Dünyaya gelen her insan, soyundan getirdiği kalıtsal özellikler taşır..

Bunları tamamen değiştirmenin imkanı yoktur.

Ancak evlerimiz , çocuklarımızın ilk adımlarını attıkları..İlk kelimelerini söyledikleri..Onlara “HAYATI NASIL YAŞAYACAKLARINI “ öğreten en güçlü okullardır..

Bu okulun en önemli sınıfları oturma salonları ve mutfak masaları ; öğretmenleri ise çocukların bu mekanları paylaştıkları büyükleridir..

Evlerin salonlarında..mutfaklarında..yemek masalarında çocuklarımız nelere tanık oluyor , neler öğrenerek büyüyorlar ?.....

YAŞAM ÇANTASI

Yaşamın günlük karmaşası içinde, anne babalar çocukları ile binlerce “Küçük an” yaşarlar..Bu anlar dışarıdan bakıldığında son derece sıradan, basit, herkesin yaşayabileceği tablolar olarak görülürler..

Aslında bu “Küçük anlar” bir araya gelerek anne babaların ve çocukların :

KENDİLERİNE ve YAŞAMLARINA BAKIŞ AÇILARINI

SEÇTİKLERİ YOLU oluştururlar….

Uzun bir yaşam yolculuğuna çıkan çocuğumuzun yaşam çantasını ; güçlü beceriler ve doğru yaşam alışkanlıkları ile zenginleştirebiliriz..

Onların yaşamlarını kolaylaştıran gerçek zenginlikleri bunlar olacaktır.

Sevgili veliler,

Yaşamımızda yüzlerce insan tanıdık..Onlardan çok azı üzerimizde derin izler bıraktı..Düşündüğümüzde bu insanların “Duygularımıza dokunan” “Bizi anlayan” “Sıkıntılı anlarımızı paylaşan””Gözyaşlarımıza tanık olan insanlar” olduklarını görebiliriz..Bunların bildiğimiz zeka ile ilgisi yoktur..Ancak farklı bir duyuş ve yaklaşım insanlar arasında fark yaratır !..

Bu tür kişiler,aranan, sevilen, beraber olmaktan mutluluk duyulan kişilerdir…

Acaba biz böyle bir kişilik miyiz?..

Çocuğumuzun böyle bir kişi olmasını ister miydik?..

Kendini Tanımanın anlamı ne?

Kendine güvenen..Elindeki değerleri fark eden çocuklar yetiştirmenin bir yolu var mı?..

İyimser düşünce bize ne kazandırır?

Duygularını yönetmeyi çocuklarımıza öğretebilir miyiz ?

İyi bir iletişim, başarının anahtarı değil midir?

Espri yeteneği bizi zor durumlardan kurtaran bir güç mü?

“GÜLÜMSEMENİN” ışığı ,içimizin ışığı değil mi ?

Gülümsediğimizde her şey daha kolay olmaz mı ?

Bir kahvenin sıcaklığında,aynayı içimize tutarak, çocuklarımızın duygu zekalarından söz etmeye ne dersiniz?....

Toplantı tarihi: 28 Aralık Çarşamba

Toplantı saati: 18.00 – 20.00

Sevgilerimle…”

Pedagog Necla Çağlayan

Play To Learn Preschool
Yeşim sok. No: 15 Akatlar (0 (212) 352 30 31

www.playtolearn.com.tr

fotoğraf: http://www.freedigitalphotos.net/images/view_photog.php?photogid=1499

Kitap tavsiyesi: Masal Masal İçinde-Ahmet Ümit'in usta kaleminden

2011-12-23T00:03:00.001-08:00

Ben şanslı bir çocuktum! Anneannemden masallar dinleyerek büyüdüm. Masal dinlemenin keyfi bambaşkadır. Okuması da güzeldir.
Bu gün size yetişkinler için yazan usta bir kalemin kendi çocukluğunda annesinden dinlediği masallardan derlediği harika bir kitabı tavsiye etmek istiyorum:
'Masal Masal İçinde'
Ahmet Ümit
Doğan Egmont Kitap
Masallar gizem dolu kurguları ile gönlümüzü yakalar, zihnimize hayal kurma olanağı sunar. Sizden ricam çocuklarınıza bol bol masallar anlatmanız, bilmiyorsanız da okumanız. İşte harika bir kaynak! Hem de Ahmet Ümit'in güzel Türkçesi ile.
Keyifli okumalar dilerim...

Öğrenmek üzerine...

2011-12-20T00:35:00.000-08:00

Büyük kızımız ezber konusunda zorlandığını söylüyor son zamanlarda. Özellikle tarih konusunda zorlanıyor. Onunla konuşurken aslında ezbere direnç gösterdiğini farkettim. Zorla ezber zordur, sıkıcıdır, lüzümsuzdur.
Okuduğu konuların bugün yaşadığı hayatı etkilediğini bilip bilmediğini sorduğumda... önce beni anlamadı. 'Anne binbeşyüz yıl önce olmuş olaylardan bana ne... beni niye etkilesin?' dedi. Sonra 'sana bugüne nasıl gelindiğinin kısa masalını anlatabilir miyim?' soruma gönülsüzce olumlu yanıt verdi.
Geçmişten bugüne, okudukları kısımları da içine alarak biraz hikaye gibi olaylar zincirini kısaca anlatınca, büyük resmi görebildi. Büyük resmin içinde okudukları kısmın bugün hayatımızı nasıl etkilediğini görmek de merakını uyandırdı. Öğrenmenin ilk adımıdır merak. Merak etmeden kimse bir şeyleri öğrenemez. Merak edince sorular sormaya, okumaya ve anlamaya gayret gösteririz kendi istediğimizle.
Hiç bir insan yetişkin ya da çocuk, hangi yaşta olursa olsun zorla öğrenemiyor. Bunu kızımızın yaşadığı deneyimlerle bir kez daha anladım. Ve merak etmek ilk adımsa... öğrenebilmek için ikinci önemli adım da yargılanmamak. Bilmediklerim üzerinden eleştiri alıp yargılanırsam canım yanar. Canım yanınca rasyonel düşüncem kitlenir, kafam çalışmaz ve yine öğrenemem.
Ebeveyn ve öğretmen her birimiz çocuklarımız için ne kadar önemli liderleri. Onların meraklarını uyandırıp, kendi öğrenim yolculuklarında önlerinden yürüyerek ışık tutabildiğimizde çocuklarımız kendi mucizelerini yaşama fırsatlarını buluyorlar. Öğrenmek bilginin aydınlığı ile ilerleyebilmenin tek yoludur.
Keyifle merak edip, öğreneceğimiz güzel bir gün dileği ile...
Sedef

Resim: http://www.freedigitalphotos.net/images/view_photog.php?photogid=2337

Afet ve Yardım

2011-12-19T00:43:00.000-08:00

23 Ekim 2011'de yaşanılan ilk yaşanılan Van Depreminden bu yana pek çok kişi, kurum ve kuruluş ellerinden geldiğince Van'a yardım için çabalıyorlar. Çevremde anlatılan gönderilen yardımların yerine ulaşmaması hikayeleri ve yorumlarına, yapılacak işlerin ne çok olduğunu da eklersek yardıma halen ihtiyaç olduğu açık. Ancak yardımın nevi çok önemli. Bugün size VAN'dan kaçmadan, hala orada varlığını ve şehrin varlığını sürdürmeye çalışan birinden söz ederek, bir başka yardım yolunu sunmak istiyorum. İnanıyorum ki bizler Van'da yaşayan yerli halka orada hayatlarını, kendi kazançlarını sağlayarak çevirme imkanı sunabilirsek daha çok katkıda bulunabiliriz. Aşağıdaki mektup çok yakın ve sevdiğim bir arkadaşımdan geldi. Kendisi Van'da büyümüş. Ailesinin büyük bir kısmı da halen bu güzel kentte oturmaktaydi, deprem vurana kadar. Tüm aile bir tek kişi hariç Van'ı terk etti... Sevgili Arkadaşım Didem Özbahçeci Sönmez'in izni ile minik bir arkadaş grubuna yazdığı mektubunu aynen paylaşıyorum. Niyetim Van'da yaşayan esnafa katkıda bulunup, onun işletmesinin dönmesini sağlarken, yapılacak yardımların gerçekten ihtiyaç sahibi gençlerin ve çocukların ellerine ulaşmasıdır. İşte arkadaşım Didem'in mektubu:

" Sevgili Arkadaşlar Merhaba,

Van depreminin ardından orada yaşanan sıkıntıyı hepiniz basından takip ediyorsunuzdur. Orada ne ihtiyaçlar bitiyor, ne de yaşanan sıkıntılar.

Benim Vanlı olduğumu hatırlayanınız vardır belki. Dayım hariç tüm yakınlarım depremden hemen sonra Ankara’ya geldiler. Dayım bayram dönemi dışında Van’da kalmaya ve 34 yıllık bir kitapçı ve kırtasiyeci olarak hayatı devam ettirmeye çalışıyor.

Orada barınma sorunu önceliğine rağmen, çocukların gelişimini de önemle hatırlamak gerekiyor. Yakın aile dostlarımız çocuklar için Dayıma belirli bir miktar para gönderdi. Ondan çadır kentteki çocuklar için boya kalemi, hamur, boyama kitabı gibi malzemeler hazırlayıp, dağıtmasını istediler. Dayım ilk partiyi üç çadır kentte dağıttıktan sonra, diğer çadır kentlerdeki psikologlar ve pedagoglar da malzeme talebiyle dayımın dükkanına gelmeye başlamışlar.

Ancak, bu sefer talep; hamur, boya kalemi ve boyama kitabı değil. Van’da kalan ve okulları henüz açılmadığı için gidemeyen çocuklar için lise ve üniversite hazırlık kitapları,roman, hikaye vs. Dayım ilk gruba bedelsiz kendi dağıtım yapmış ve bundan sonra gelecek yardımlar olursa onlara yönlendireceğini belirtmiş.

Çadır kentteki çocukların gelişimi için katkıda bulunmak isteyenler aşağıda iletişim bilgilerini bulabileceğiniz dayımla iletişime geçebilirler. Gönderilecek miktar karşılığında hazırlanacak makbuzlarla çadır kentlere dağıtım yapılacak ve gönderimi yapan kişiyle paylaşılacaktır.

İlginize teşekkürler

Sevgiler

Didem

Mehmet Haluk Bekiroğlu

IBAN no: TR 57 0006 4000 0018 9000 005124

e-mail: kentkırtasiye@hotmail.com

GSM No: 0506 756 58 58

0532 216 81 46"

Fotoğraf: http://diren-isci.blogspot.com/2011/11/tavr-dergisinden-van-depremi.html

Neden şiir?

2011-12-15T23:50:00.000-08:00

Çocukların beyin gelişiminde sesin ve sözün önemi büyüktür. Şiirler ritm duygusunu besler. Ahenkli seslerle, sözcüklerle örülmüş büyülü dünyalar sunar çocuklarımıza. Ne yazık ki Türk Edebiyatı'nda güzel çocuk şiirleri o kadar az ki! İşte usta kalemlerimizden birinden sevdiğim bir çocuk şiiri. Sizlerden ricam ister bu şiiri isterseniz sevdiğiniz bir başka çocuk şiirini çocuklarınızla paylaşmanız. Kimbilir birlikte okuyup, birlikte ezberlerseniz...hiç ummadığınız sıkıntılı, zor anlarda çocuğunuzla sizi buluşturacak bir araç olarak da işe yarayabilir bugün ezberleyeceğiniz bir minik şiir...

Sevgiyle,

Sedef

SİNCAP

Kuşlar uçar,
Şu ağacın tepesinde,
Var bir sincap,
Ceviz kırar, yemek arar.

Her gün göremem ki,
Saklar onu
Anne yapraklar...

Fazıl Hüsnü DAĞLARCA

0-6 yaş arası bebekler ve çocuklar için harika bir davet!

2011-12-15T01:56:00.000-08:00

Bu yıl Connection Parenting-Çocuklarla El Ele Eğitimlerini yaptığım çok güzel yeni mekanlardan biri Play to Learn Anaokulu. Bu güzel kurumun davetini keyifle duyuruyorum... 12-17 Aralık haftası süresince ücretsiz demo dersleri yapacaklarmış. Etkinliklerin listesi şöyle:

Cumartesi günü ücretsiz demo ders saatleri :

10:00 ABC, Music and Me ( 3-6 yaş )

11:00 ABC, Music and Me ( 18-36 ay )

12:00 Village programı ( 0-18 ay )

Adres: Vali Konağı cad. Hacı Mansur Sok. Konak apt. No:1/11 Kat:2 Nişantaşı

Tel : (212) 352 30 31 - (530) 580 75 25 - (532)237 22 72

Müziğin, sese ait güzel titreşimlerin çocuklarımız ve bizim için önemini anlatan pek çok yazı yazdım daha önce. Niyetim bu kez uzun uzun bunu ispatlamak değil bu kez. Ancak çocuklarımız için sunulan bu güzel imkanı değerlendirelim derim. Kindermusik nedir diyenler içinde alıntı olarak bilgi sunuyorum:

'1960 yılından beri dünyanın pek çok ülkesinde uygulanan ünlü “Uluslararası Kindermusik Okul Öncesi Eğitim Programları” Play To Learn’de başladı. 0-6 yaş arası bebeklere ve çocuklara özel uygulanan eğitim programları; çocukların erken dil gelişimi ile okuma yazma yetisi kazanmalarına imkan yaratıyor. Program, mantık, muhakeme, algı ve matematik yeteneklerini geliştirirken oto-kontrol yetisinin artmasını; ömür boyu sürecek müzik ve sanat sevgisi edinmelerini de sağlıyor.

Tamamen İngilizce uygulanan eğitim programı ile çocukların

İngilizce’yi ikinci bir anadil akıcılığında öğrenmesi de sağlanıyor.

Pedagog, araştırmacı ve bilim adamları tarafından sürekli geliştirilen bu sistemde, çocukları çağın ilerisine taşıyacak programlar uygulanıyor.

Kindermusik eğitimlerine katılan çocukların; okuma anlama testi puanlaması

daha yüksek sonuçlanıyor. Çocuklar, uzamsal ve cisimsel, soyut ve somut,

zamansal ve mekansal kavrama gücü ile sebep-sonuç ilişkisi kurma yetisi testlerinde normalin 3 katı daha yüksek sonuçlar elde ediyorlar. Oto-kontrol yetisinde normalin 2 katı artış gözlemleniyor. Bu artış diğer bütün öğrenimler için verilen direktifleri algılama ve uygulama yönünden de büyük önem taşıyor.

Bilimsel yöntem ve özel tekniklerle zekayı ve entellektüel kapasiteyi geliştirmeyi amaçlayan eğitim programı ile çocuklar, okula sosyal, bilişsel, fiziksel ve duygusal yetileri çok daha ileride, öğrenmeye hazır başlıyorlar.'

Play to Learn Ekibi

Güvenebilmek

2011-12-14T00:08:00.001-08:00

Biz insanların aramızda kurulan iletişim bağlarında birbirimizi duyabilmek için en önemli ihtiyaçlarımızın başında geliyor güvenebilmek. Karşımızdakinin gerçek halini bize göstermediğini düşündüğümüzde, aramızda maskeler, gerçeği çarpıtmalar, karşımızdakinin bilinçli veya bilinçsiz takip ettiği kendi ajandalarından kaynaklanan yönlendirmeleri hissettiğimizde öyle zor oluyor ki inanmak ve güvenmek. Güvenemediğimizde de yüreğimizi açamıyoruz. Yüreğimizi açamayınca da ne gerçek bağlar kurulabiliyor, ne de karşımızdakini tam olarak duyabiliyoruz. Yine bilinçli ya da bilinçsiz bir 'Aman şimdi bir kazık yemeyeyim' korkusu ile kendimizi an'a bırakamıyoruz. An'lar geliyor geçiyor... İletişim fırsatları geliyor geçiyor...
Burada yazdıklarımın tümü çocuklarımızla da geçerlidir. Çocuklarımızla olan iletişimimizde kendi gerçek halimizi ortaya koymadan, bazen durumu kurtarmak için, bazen açıklamam yapmamak için, bazen de çocuklarımızı korumak adına rol yapabiliyoruz. Her nasılsa halimiz lütfen gerçek olalım. Yanlış anlaşılmak istemem, ben çocuklarımıza her şey söyleyelim demiyorum. Yaşlarına uygun bir dille halimizi dürüstçe ortaya koyalım demek istiyorum. Zira rol yaptığımızda çocuklarımız da, çevremizdeki herkes de gayet iyi rol yaptığımızı anlıyor. Çocuklarımız 'hmm annem ya da babam rol yapıyor' diye gayet net ve artiküle bir düşünce üretemese de, rahatsız hissediyorlar kendilerini ve en önemlisi GÜVENEMİYORLAR. Sizlerden ricam çocuklarınıza olayları açıklamak istemesenizde duygularınızı söyleyin, duygularınızın kaynağının kim olduğunu söylemenize gerek yok ama çocuklarınızdan kaynaklanmıyorsa bunu da lütfen belirtin. Eğer siz netseniz ve kendi gerçeğinizi ortaya koyuyorsanız, onlar bunu zaten hisseder ve size güvenirler. Böylece hangi şartlar altında olursak olalım aramızdaki bağlar güçlenir ve birbirmizi duyarak iletişime geçebiliriz.
Seviyle,
Sedef

Fotoğraf: http://www.freedigitalphotos.net/images/view_photog.php?photogid=1499

Bir farkındalık!

2011-12-12T23:35:00.000-08:00

Hafta sonundan o kadar yorgun çıktım ki dün yazacak halim yoktu. Bu sabah da dünden halliceyim. Ama yazmak ilaçtır, enerji verir diye ekran karşısına oturdum.
İki günlük Şiddetsiz İletişim bir sürü farkındalığı da getirdi... her zamanki gibi. Bu tür çalışmaların bedensel bir devinim olmadan bedende yarattığı yorgunluğu aklım almıyor. Her türlü psikolojik çalışmadan sonra beden bir maraton koşmuşçasına yorgun olabiliyor.
Bu geçen iki günde öyle çok ampul yandı ki kafamda hepsini tek seferde listemem olanaksız gibi geliyor. Önemsediğim bir tanesini sevinerek paylaşıyorum.
Her hangi bir olaydan olumsuz olarak tetiklendiğimizde, zihinde daha önce o konuya benzer olan kayıtların açıldığını biliyordum. Ancak o kayıtlarda saklı kalmış kızgınlık, öfke, kalp kırıklıkları vs duyguları da bir anda benzer bir yeni durum yaşadığımız kişiye yansıttığımızı fark ettim. Kimse kimsenin duygularından sorumlu değildir, herkes kendi duygularından sorumludur sözüne adeta bir onay oldu bu benim için. Özellikle beni kızdıran olaylarda karşımdakine zihnimin, bir acele eskiden, benzer durumlarda kimlere kızıp, bu kızgınlığımı iyileştirememiş ve bir güzel bunca zamandır saklamışsam, o kızgınlıkları da getirip eklediğini ve ben dikkat etmezsem eski yeni tüm bu duyguların gücüyle sarsıldığımı anladım. Şimdi kızdığımda kendime soruyorum, kızgınım ama neye??? Demin yapılan davranışa mı, yoksa geçen yıl yaşadığım benzer falan olaya da mı?

İlham almak için destek geldi!!!

2011-12-09T00:02:00.001-08:00

Geçen gün yazdığım Bayramlar, Özel Günler ve tüm kutlamalar...
adlı yazıma ilham veren bir destek geldi. Sevgili Handan benim blog dünyasından dostum, Metehan ve Bilgehan'nın sıcacık, becerikli annesi. Birbirimizin sesini kelimeler üzerinden sıcacık duyduğumuz, görmeden kurduğumuz çok güzel bir bağımız var. Handan'ın iki tane güzel blogu var birinde fotoğraflarını paylaşıyor ki, o karelerin her biri ayrı ilham kaynağı benim için. Arada ruhumu dinlendirmek için misafiri oluyorum OBJEKTİF adındaki bu güzel bloğun. Bayramlar, Özel Günler ve tüm kutlamalar... yazıma gelen ilham vereci desteğini ise BİR adındaki bloğunda yayınlamış sevgili Handan. Lütfen bir göz atın. Çocuk doğum günlerin uygulaybileceğiniz harika fikirleri var. Bayramlarda, özel günlerde ve tüm kutlamalarda hayatı kucaklayabilmemiz dileği ile...güzel bir hafta sonu diliyorum.
Ben iki Şiddetsiz İletişim Semineri'ne kaçıyorum... Sevgiyle,
Sedef

Çocuklarımız için umudum canlandı, arkamda ve yanımda müthiş bir destek ağı daha buldum ben!

2011-12-07T23:20:00.001-08:00

Daha önce de pek çok kez yazdım niyetimi... Her yazdığımda ve her söylediğimde de içimde pekişti niyetim:
Ben çocuklarımızın hayat kalitesini yükseltmek niyetiyle yola çıktım, bunun için çabalıyorum.
Bu konuda çalışırken de Türkiye'de bazen kendimi yanında Sanço Panza'sı hatta Rosinante'si bile olmayan yeldeğirmenlerine karşı yapayalnız bir Don Kişot gibi hissediyorum. Ne arkamda, ne yanımda destek göremiyorum.
Bu yalnızlığım son bir yıldır yavaş yavaş değişmeye başladı, şükür. Yolum aynı niyetle yola çıkmış kıymetli yeni arkadaşlarla kesiştikçe, yolun yükünü az da olsa paylaşabilir oldum.
İşte geçen akşam konuşma yapmak üzere davetli olduğum bir okulda, yalnızlığım konusunda hissetiğim karamsarlık bitmek üzere keskin bir viraj aldı.
Pinokyo Işıl-Teis Okulları Çocuklarla El Ele-Connection Parenting yöntemini velilerine ve öğretmenlerine tanıtmak üzere bir konuşma yapmaya davet etti beni. Her zamanki gibi sevinerek gittim ama her zamankinden farklı uçarak döndüm. Çocuklarımızın hayat kalitesini yükseltmek için çabalayan ne çok veli, ne çok öğretmen ve yöneticiyle tanıştım orada! Her biri inanılmaz bir konsantrasyonla dinlediler beni. Konuşurken içine baktığım gözlerde heyecan, tevazu, uyum, gayret, işbirliği gördüm. Çocuklarımızın potansiyellerini ortaya koyabilmeleri için çalışan bir eğitim ordusuyla tanışmanın mutlu ağız tadı var şimdi bende.
İstanbul'da çok çok ama çok okul var. Özel ya da devlet okulu... İçinlerindeyse gerçekten çocuğun mutluluğu (velinin, öğretmenin ya da yöneticilerin değil ama gerçekten çocuğun mutluluğunu) hedefleyen o kadar az okul var ki! Böyle bir tane daha okul olduğunu görmek umudumu besledi. Uzun, çok uzun zamanda biriktirdiğim o kıymetli bilgileri, dünyanın en değerli hediyesi gibi kabul edildiğini görmek de, öyle iyi geldi ki anlatamam. Şevk duydum, yaptığım işe daha da bir keyifle yeniden sarıldım.
Sevgili Pinokyo Işıl-Teis Okulları kapılarınızı bana açtığınız ve bilgilerimi paylaşacak bir ortam sunduğunuz için tüm öğretmenlerinize, velilerinize ve bizzat kendisi ilgilenerek bana kendimi evimde hissettiren Lale Ünaldı Hanımefendiye çok teşekkür ederim. İyi ki varsınız. Birbirimizi destekleyerek çocuklarımız için daha ne çok güzel işler başaracağımızdan eminim. Umudum beslendi, canlandı!
Sevgiyle,
Sedef

Bayramlar, Özel Günler ve tüm kutlamalar...

2011-12-06T23:58:00.001-08:00

Malum yeni yıl geliyor. Biten bir yılı uğurlamanın kimi zaman hüznü, kimi zaman verdiği 'OH şükür bitiyor' diye bir ferahlık haliyle birlikte, yeni başlayacak olanı karşılamanın coşkusu da var çevremizde. Kutlamaların hepsi değerlidir. Bu bir gidişin ve elvedanın yas dolu kutlaması olur bazen, bazen de bir karşılamanın ve gönlünüzde yenilere yer açmanın heyecanı... bazen de her ikisi birden. Bitişler ve başlangıçlar, kayıplar ve kazançlar hayatın doğal bir parçasıdır. Çocuklarımızın bizimle birlikte, sosyal çevremizde toplu olarak yaşanan bu kutlamalar sayesinde kayıplar ve bitişler, yeni kazanımlar ve başlangıçları yaşamayı öğrenirler. Arada sırada duyduğum 'Aman canım abartacak ne var alt tarafı bir yıl daha bitiyor.' ya da 'Bu ...... günü zaten sadece para kazanmak için pazarlamacıların uydurduğu bir gün...' yorumları bir yetişkinin koşuşturmacalı hayatında, koşmaktan yorgun, gücü kalmamış bir yetişkinin sızı solu sözleri olarak geliyor bana. Zira hayat kutlanmaya değer. Çocuklarımıza kendi içlerinde, kendi özellerinde yaşayacakları büyük kayıpları, bitişleri, büyük başlangıçları ve kazanımları nasıl yaşayacakları konusunda hepimiz, tüm ebeveynler bir ön hazırlık, talim fırsatı sunmak isteriz aslında, bundan eminim. Karınca kararınca, elimizden geldiğince kutlayalım, kutlamalara katılalım. Çocuklarımızla birlikte hayatı kucaklayalım.
Sevgiyle,
Sedef

Grafik: http://www.freedigitalphotos.net/images/view_photog.php?photogid=404

Ergenlik rüzgarları eserken...

2011-12-05T22:47:00.001-08:00

Neredeyse tüm ebeveynler için önce '2 yaş Dönemi' sonra da 'Ergenlik Dönemi' endişeli bir bekleyişi getirir. Ben de bu ebeveynlerden biriyim. Öyle çok hikaye duydum ki! Yaşanan krizler, ailenin bile dağılmasına yol açan derinlikte anlaşmazlıklar ve çatışmalar... zihnimde alarmlarla karşıladım her iki dönemi de... ama özellikle ergenlik dönemini. Yaşadığım ve okuduğum kadarı ile ergenlik çocukluktan yetişkinliğe geçiş köprüsüdür bedenin. Çocuk tanıdığı bildiği bedeninin hızlı değişimini içten dışa yaşar. İçinde salgılanan hormonların artışı, düzenliliğindeki farklılıkla zorlanırken, yeni keşfettiği bedensel farklılık ve bu farklılıklardan gelen uyanışlarla başa çıkmaya çalışır. Buraya kadar senaryo size tanıdık gelebilir. Ben de tüm bunları bekliyordum. En çok şaşırdığım bendeki değişim oldu. Ebeveyn olarak bu güne dek bir bebeğin ve sonra bir çocuğun ihtiyaçlarını karşılamaya yönelik olan ebeveynlik becerilerim bir yetişkin boyutuna gelmiş, yetişkin ihtiyaçlarına sahip olmaya başlamış yavrumuza yeterli değildir. Esnemem ve değişmem gerekti ayak uydurabilmek için kızımızın temposuna. Yeni beceriler kazanmak ihtiyacı duydum. Ama en önemlisi anladım ki yaşanılan ergenlik çatışmalarında tek pay çocuğumuzun değişen hormon dengesi değilmiş. Ebeveynin bir çocuğa ebeveynlik etmekten bir yetişkine ebeveynlik etmeye geçişi de bir o kadar etkiliymiş duyduğumuz bin bir çeşit ergenlik krizinde.
Bugün sizlerden ricam bir kez daha kendi ebeveynlik beklentilerinizi gözden geçirmeniz. Biz nasıl bir ebeveyn olmayı bekliyoruz? Hayallerimiz, arzularımız nasıl bir ebeveyn portresi çiziyor? Gerçek hayattaki davranışlarımızla ne kadar kendi beklentilerimiz karşılıyoruz?
Sevgiyle,
Sedef
Fotoğraf: http://www.freedigitalphotos.net/images/view_photog.php?photogid=2125

Yorumlar...

2011-12-04T23:31:00.001-08:00

Biz insanlar hikayelerle öğrenir, hikayelerle kendimizi anlatır ve başkalarını da hikayelerinden anlarız. Yazılı edebiyatın başarısı ve devamlılığı, tiyatro ve sinemanın kalıcığı da bundandır. Başkalarının hikayelerini dinlerken ilham alırız, kendimizdekini fark eder ve görürüz. Diğerlerinin yaşanmışlıklarını okuyabilmek, yorumlarına ulaşabilme bu yüzden pek kıymetlidir.
Geçen hafta çok ama çok yoğundu fazla yazamadım. Bu haftaya da işte o yoğunluk içinde biten Yaratıcı Çocuk Yaratıcı Ebeveyn Çalışma grubunun katılımcılarına ait yorumları yayınlayarak başlamak istiyorum.
Sevgiyle,
Sedef

“Bueğitimle kendi kedimin farkına varmam gerektiğini öğrendim. Hem duygusal hem fiziksel olarakihtiyaçlarımın farkına varabilirsem eğer, kendime ve dolayısıyla çocuklarımaalan yaratabilirim. Uçakta dediklerigibi maskeyi önce kendime takmam, çocuklarıma faydalı olabimemde ihtiyacım olanilk şeymiş.“

ZeynepTugay

“SevgiliSedefciğim,

Aslındakişinin devamlı yaşadığı fakat belli bir dönemden sonra farkına vardığı içselyolculuklarında bir takım noktalar ve mihenk taşları vardır. Seninle iki ayrı dönemde çalıştık ve ben buçalışmalarda bazen çok bazen de hiç bilmediğim konulara birlikte tanıklıkettik. Hayatımın mihenk taşlarından biriolduğun için teşekkür ederim.“

HülyaAksüyek

“Bueğitimde öncelikle muhteşem bir içsel yolculuk ve ihtiyaçlarımı görmenin,anlamanın hazzını yaşadım. Yaşadığımduygularda bedenim ne hissediyor, dönüp bakmaya başladım. Farkına vardığım ihtiyaçlarımı önce benkarşılamalıyım ki çocuğuma kendi ihtiyaçlarını anlamayı öğretebileyim. Biz çok özeliz.“

Esra Metin

“Sedef’cim

Bueğitimle, uzun zamandır sinyallerini veren ancak yüzleşemediğim ve ihtiyacınıduyuduğum bazı şeyleri fark etti. Duygularımı dinlemek ve arkasındaki ihtiyacı görmek ve karşılamk içinyapmam gerekenleri öğrendim. Bunlarıyaptığımda tüm ilişkilerin temeli on BEN’i kuvvetlendirip çevremdekilere de güçverebileceğimi anladım, ufak ufak da deneyimlemeye başladım.

Ayrıcailişkileri gerçek anlamda gözlemlemek gereğini de fark edip hayatıma sokmakararı aldım.

Banakattıkların, öğrettiklerin, uyarıların için çok teşekkürler.“

Ahun Doran

“Çokteşekkür ederim Sedef’cim! Hayat sadecebaşkalarına hizmet etmek değil. Benimkilerdeönemli ve kendi arzularımı, kendi ihtiyaçlarımı da dikkata alarak, ifade etmekistiyorum artık.

Güler yüzünve doğal konuşmanla insanlara derinden dokunuyorsun. Seni seviyorum. Başarılarının devamını diliyorum! Binlerce kişi seni dinlesin! “

İrisSteinfeld

Fotoğraf: http://www.freedigitalphotos.net/images/view_photog.php?photogid=2354

Duyuru: Avrupa Yakası Yeni Connection Parenting-Çocuklarla El Ele Semineri

2011-11-29T23:26:00.001-08:00

Hafta içi gündüz katılmak isteyenler için Avrupa yakasında başlayacak eğitimimizin bilgileri aşağıdadır:

ConnectionParenting Workshop Çocuklarla El Ele Semineri

Katılımcılar: Kendi içindeki ya da hayatındaki çocukları daha iyi tanımak, anlamak veonlarla daha mutlu, neşeli yaşamak isteyen herkes.
Yer: ANAEL Aile Merkezi

Etiler Mah.,İncesu Sok. No:5/3, Etiler

Çalışmanın Süresi: 7 hafta
Gün ve Saat: Salı 13:30-15:30

Başlama Tarihi: 6 Aralık 2011

Eğitimci: Sedef Örsel Özçelik

ACPI Sertifikalı Ebeveyn Koçu

İletişim: 0212351 1040

www.cocukluyuzbiz.com - www.anael.com.tr

sedef@cocukluyuzbiz.com

ahun.d@anael.com.tr

İçerik:

1. Hafta:Ebeveynlik Mirasımız - Kendi ebeveyn/ yetişkin rolümüze çocukluğumuzdan nelergetiriyoruz? Bugünün ebeveyni/yetişkiniolmak neden bu kadar zor?

2.Hafta: ‘Saygıyı’ Öğretmek - Tüm sevgi dolu ilişkilerin temelinde saygıyatar. Biz çocuklarımıza onlara saygıile davrandığımızda ‘saygılı’ olmayı öğretiriz.

3.Hafta: Duyguları İyileştirmek - Neden ağlarız? Canımız yandığı için değil, aslında iyileşmekiçin ağladığımızı ve bunun sebeplerini öğrendiğimizde; ağlamalar, krizler,sızlanmalar, kızgınlık ve öfke nöbetlerini daha iyi anlayıp onlarla sistemliolarak başaçıkacağız.

4.Hafta: Kendine Güvenmek - Çocuklarımıza davranışımız onlara kendilerihakkında neye inanacaklarını öğretir. Her gün birlikte geçirdiğimiz anları -kendine güven- konusunda nasılyapıcı olarak değerlendireceğimizi öğreneceğiz.

5.Hafta: İlişki Bağını Kuran ve Sağlamlaştıran İletişim - Sözcükler yeni birilişkiyi başlatan ya da varolanı bitiren büyük bir güçtür. Negatif ebeveyn dilini bırakıp, olumlusözcükler kullanmayı öğreneceğiz.

6.Hafta: Davranış Kodlarını Çözerek Disiplin - Çocuklar her zaman bizeihtiyaçlarını anlatacak dil yeteneğine sahip olamazlar. Onlar ihtiyaçlarını bize davranışları ileanlatırlar. Bizler de davranışlarakarşılık vermek yerine davranış kodlarını çözüp ihtiyaçları karşılık vermeyiöğreneceğiz.

7.Hafta: Ebeveynlerin İhtiyaçları - Ebeveynlik hiçbir zaman tek kişilik ya daçift kişilik bir iş olmamıştır. Çocuklara en iyi kendi ihtiyaçları tam olarak karşılanmış yetişkinlerbakar. Yaşadığımız toplumda kendimizenasıl geniş bir destek ağı yaratabiliriz?

‘Connection Parenting Workshop’ -‘Çocuklarla El Ele Semineri’

1989 yılından beri seminerinyaratıcısı Amerikalı eğitimci ve yazar Pam Leo ile sadece onun bizzatyetiştirdiği eğitimciler tarafından verilebilmektedir.

Şu 'Farkındalık' dedikleri...

2011-11-27T23:18:00.001-08:00

Dün akşam büyük kızımızla bir kaçamak yaptık. Başbaşa, sadece ikimize ait 2 saat çaldık hayattan. Konuşmak için de harika bir fırsattı. Laf lafı açtı. Onüç yaşını bitirmek üzere bir genç kız namzeti, soruverdi 'Anne şu 'farkındalık' dedikleri şey ne?'. Nasıl açıklasam diye düşündüm. Aklıma çok sevdiğim antropolog ve mitolojiler konusunda benim için gelmiş geçmiş en önemli uzman Joseph Campbell ve onun 'Biz insanlar niye doğduk, burada olmamın amacı nedir diye ömürler tüketiriz. Bazen bir amaç bulup peşinden koşarken nefes bile almayız. Aslında burada olmamızın tek bir sebebi vardır o da deneyimlemek ve yaşamak.' sözü geldi. İşte bu sözü anlattım kızımıza ve dedim ki 'hani bazen duyarsın ama dinlemezsin ya... işte dinlemeye başladığında fark edersin... ve o zaman gerçekten hissetmeye, yaşamaya başlarsın. Ne yaptığını, yaptıklarının sana neler hissettiğini fark edersin.' O da ekledi 've eğer ne deneyimlediğini fark etmezsen tekrar tekrar aynı şeyi yaşar ve bütün bunların niye başına geldiğini anlayamazsın'... Bu açıklama şimdilik ona yetti. Bana da uzun uzun tekrar düşünme fırsatı sağladı.
Farkına varmadan yemek yediğimiz, bir yerden bir yere koşturduğumuz, farkına varmadan söylediğimiz, aldığımız verdiğimiz ne çok şey var. Her şeyin farkına varabilmek için önce zamanı yavaşlatmak gerek. Saatin akıp giden tik taklarından bahsetmiyorum. Bizim kendi zamanımızı yavaşlatmamızdan, yani her ne yapıyorsak çocuğumuzla oyun oynuyorsak 'ay haydi bitse de gitsem' diye paldır küldür, hiç bir dikkat vermeden oynuyorsak zaman hızla akıp gider, geriye izi kalmadan yaşanmışlıklarımızdan. Ama çocuğumuzla geçen her saniyenin tadını çıkartıp, dikkatimi yaşadıklarıma ve hissettiklerime verebiliyorsam zaman yavaşlar, ben farkına varabilirim tüm yaşadıklarımın, deneyimlediklerimin. Ve ancak farkına vararak yaşadığımda kendi istediğim durumları yaratabilmek için bilinçli seçimler yapabilirim. Hayat çocuklarımızla her anını doya doya, farkına vararak, içimize çekerek yaşamaya değecek kadar güzel ve dolu... Bugün sizleri çocuklarınızla geçirdiğiniz anların kalitesini, tadını daha çok fark edebilmeye davet ediyorum.
Sevgiyle,
Sedef
Grafik: http://www.freedigitalphotos.net/images/view_photog.php?photogid=2280

Yarın öğretmneler günü...

2011-11-22T23:43:00.001-08:00

İnsan şanslı bir varlık. Öğrenmeğe daha anne karnındayken başlıyor ve son nefesine kadar öğrenebiliyor. Az ya da çok, görecedir öğrenilenler tabii. Ama kıyas yapmadan bakarsanız, öğrenmenin hakikaten sonu yoktur.
İnsan yavrusu ya da yetişkini öğrenme eğlemini kendisi gerçekleştirir. Bir insanın yeni bir bilgiyi ya da beceriyi öğrenebilmesi için önce bulunduğu ortama ve kişilere güven duyması gerekir. Ancak güvendiğimizde kendimizi bırakır ve öğrenmeye açarız. Bir öğretmenin bilgi ve beceri aktarımına geçmeden önce, öğrencisinde öğrenme sürecini başlamaya katkıda bulunmasına ihtiyaç vardır. Bu da öğretmenle öğrenci arasında güçlü bir gönül bağı oluşturarak, öğrencinin öğretmenine güvenmesiyle oluşur.
Kısacası öğrenmek korkuyla, korkutularak, cezayla, rüşvetle ya da ödüllerle aslında olmaz. Kısa vadede tüm bunlar çözüm gibi görünse de muzun vadede işlevselliklerini kayberderler. Zira çocuk en geç ergenliğe geldiğinde tehditlerin, cezaların, rüşvetlerin ve ödüllerin arkasının ne kadar boş olduğunu anlar ve tüm bunları kendisi dilediğince kullanma becerisini kazanır güzelce.
Bir çocuğun en önemli ihtiyaçlarından birisi bilgiler öğrenerek zihnini beslediğini, beceriler kazanarak kendini hayatta daha rahat çekip çevirdiğini ve özgürleştiğini görebilmesi, anlamasıdır. Gerçekten bunları farkeden bir çocuğu tutamazsınız, o sünger gibi tüm yeni bilgileri ve becerileri çeker alır.
Öğretmenlerimize büyük görevler düşen günümüzde, gönülden öğretmenlik yapan tüm öğretmenlerimizin güzel günlerini kutluyorum. İyi ki varsınız!
Sevgiyle,
Sedef

DUYURU: YARIN...

2011-11-21T22:18:00.001-08:00

23 Kasım ÇARŞAMBA

günü, 14:00-15:00

saatleri arasında

ANAEL AİLE MERKEZİ’nde

Çocuklarla El Ele-Connection Parenting ücretsiz tanıtım toplantısına davetlisiniz.

Çocuklarla keyifli bir hayat sürdürmek isteyen,korku değil sevgiyle gönülden iletişim kurmak isteyen herkes için kullanması,yaşaması kolay, 30 yıllık biraraştırmanın sonucunda ortaya çıkmış, hayatından içinden gelen harika biryöntem olan Çocuklarla El Ele’yi tanıyoruz.

ACPI Sertifikalı Ebeveyn ve Aile Koçu,

Sertifikalı Çocuklarla El Ele-Connection Parenting Eğitmeni

Sedef Örsel Özçelik

Yoğun bir haftaya başlarken...

2011-11-21T06:03:00.001-08:00

Bu hafta öyle yoğunum ki! Nefes alacak vakit yok... Hepimizin böyle haftaları oluyor arada, bazen de sıraya. Çocuklarımız biz onlara 'Bak güzel yavrum bu hafta çok yoğunum, nefessiz koşuşturacağım, yani normalden daha sabırsız, daha aceleci olabilirim. Seninle zaman geçirmek ve seninle geçirdiğimiz zamanlarda acele etmeden birlikte birşeyler yapmak istiyorum. Ama bu hafta başaramayabilirim.' diye başından bilgi vermezsek, onlar bizim aceleci, sıkıntılı, of'layan ve puf'layan hallerimizin sebebini kendilerinde ararlar. Sizlerden bugün ricam, çocuklarınızı bu hafta olabilecek aktiviteler, yoğunluklar, sizin haliniz hakkında daha şimdiden bilgilendirmeniz. Bu söylediğim bilgilendirmeyi tabii yaşa uygun bir şekilde yapmak gerekiyor. Zira 4 yaşındaki bir çocuğun algısı ile 5 yaşındakininki bile farklıdır.
Sözün özü şu aslında: biz yetişkinler nasıl hayatımıza ortak olan eşimiz, annemiz, babamız, kardeşimiz, arkadaşımız, ortağımız her kim varsa diğer yetişkinleri hep bilgilendirerek iletişim halinde ilerliyorsak bu hayatın içinde, çocuklarımızı da anlayabilecekleri şekilde hep bilgilendirelim, zira onlar da bizim hayatımızın çok önemli ortaklarıdır.
Sevgiyle,
Sedef

Fotoğraf: http://www.freedigitalphotos.net/images/view_photog.php?photogid=1499

DUYURULAR:

2011-11-18T01:15:00.001-08:00

Hafta içi eğitimlerimizin bir kısmı başladı. Hafta içi ANADOLU yakasında da bir grubumuz yine önümüzdeki hafta başlıyor. Yeni başlayacak eğitimlerimizin detayları sırayla aşağıda. Bu eğitimler hakkındaki tüm sorularınız için sedef@cocukluyuzbiz.com adresime e-posta gönderebilir ya da bu blog kaydına yorum yapabilirsiniz.

Hafta sonu eğitimimiz de yarın başlıyor. Detayları şöyle (bu eğitimde ancak 1 kişilik daha yerimiz var):

EĞİTİMİN ADI: CONNECTION PARENTING - ÇOCUKLARLA EL ELE EBEVEYNLİK

TARİHLERİ: 19-26 Kasım - 3-10-17-24 Aralık 2011 - 7 Ocak 2012 Cumartesi günleri

SAATLERİ: 10:00-12:00

YER: Play to Learn Anaokulu - Yeşim sokak No:15 Akatlar

KAYIT VE BİLGİ İÇİN: Özlem Petek Hün- info@playtolearn.com.tr - 0212 352 3031

Hafta içi gündüz grubuna dahil olmak ve Çocuklarla El Ele Connection Parenting yöntemini merak edenlere, ücretsiz 1 saatlik bir tanıtım toplantısı daha düzenliyoruz. Daha önce akşam gelemeyenlerin ilgili sesini cevapsız bırakmak istemedik. Bu ücretsiz tanıtım toplantısının detayları ise şöyle:

EĞİTİMİN ADI: CONNECTION PARENTING - ÇOCUKLARLA EL ELE EBEVEYNLİK TANITIM TOPLANTISI

TARİHİ: 23 Kasım Çarşamba

SAATİ: 14:00 - 15:00

YER: ANAEL Aile Merkezi - Etiler Mah. İncesu Sok. Konyalı Apt.No:5/3

KAYIT VE BİLGİ İÇİN: Ahun Doran - ahun.d@anael.com.tr - 0212 351 1040

Hafta içi ANADOLU yakasında da Çocuklarla El Ele Seminerimiz başlıyor. Detayları şöyle:

EĞİTİMİN ADI: CONNECTION PARENTING - ÇOCUKLARLA EL ELE EBEVEYNLİK

TARİHLERİ: 24 Kasım - 1-8-15-22-29 Aralık 2011 - 5 Ocak 2012 Perşembe günleri

SAATLERİ: 13:30-15:30

YER: Kaivalya Yoga - Bağdat Cad No: 256 / 3 GÖZTEPE

KAYIT VE BİLGİ İÇİN: sedef@cocukluyuzbiz.com

Bilgilerimizi paylaşarak çoğaltacağımız nice eğitimlerde buluşabilmek dileği ile,
Sedef

'Tomatis' ismini hiç duydunuz mu?

2011-11-16T22:41:00.001-08:00

'Tomatis' ile beni ANAEL Aile Merkezi'nin tatlı ortakları tanıştırdı. Sevgili İris Steinfeld ve Ahun Doran merkezlerinde eğitim vermem için bana kollarını açtılar ve dediler ki 'bak biz de TOMATİS adında güzel bir yöntemi kullanıyoruz. Gel sana da bir test yapalım, kulağına bakalım...' Merakla gittim. Ama durun benim deneyimimden önce TOMATİS yöntemi nedir ve nelere faydası olabiliyor:

Daha annemizin karnından itibaren duyduğumuz tüm sesler, tınılar, melodiler ve frekanslar bedenimizi ve ruhumuzu etkiler. Yumuşak sesler ve güzel müzikler bizi rahatlatıp, kaslarmızı gevşetip, bizi rahatlatırken, gergin, huzursuz, tehditkar, kızgın, gürültü içeren sesler bedenimizde de gerginlik ve strese sebep olmaktadır. Fransız Antropolog, klinik psikolog ve terapist Alfred Tomatis bu bilgilerden yola çıkarak duyma, konuşma, beden ve psikoloji arasındaki karşılıklı etkileşimi Audio psiko fonoloji bilimsel dalını kurmuştur.
Audio psiko fonoloji ile terapi yöntemini başlatan Dr. Alfred Tomatis bugün kullanılan TOMATİS yönteminin de böylece temellerini atmıştır.

Günümüzde Tomatis yöntemiyle frekansla dengeleme uygulamasının ilk seansında hem ortakulak hem de içkulak frekans testi yapılır. Bu testle 125-8000 hz arasındaki duyma analizi yapılarak kişiye ait frekans spektrumu oluşturulur. Duyma ve dinleme kabiliyeti, fiziksel ve ruhsal durum, yetiler, sağ ve sol beyin arasındaki etkileşim ve uyum hakkındaki veriler değerlendirilir. Kişisel ihtiyaçlara özel olarak hazırlanan 10 -15 günlük dinleme programları uygulanır.
Tomatis yöntemi hakkında daha detaylı bilgi için: http://www.anael.com.tr/tomatis-yontemiyle-frekans-calismalari_1_4

Tomatis yöntemiyle frekans dengelemenin kullanıldığı alanlar:

Kolay Doğum
Stresli hamilelik dönemi sonrası ve doğum travmaları
Emzirme sorunları
Ağlayan bebeklerde rahatlama
Okul Problemleri
- Konuşma ve ifade yeteneklerinin güçlendirilmesi
- Davranış ve iletişim bozuklukları
- Disleksi
- Konsantrasyon eksikliği

Bedensel ve fiziksel gelişime destek
Bedensel engelliler
Otizm
Hiperaktivite

Yorgunluk, enerjisizlik
Uyku problemleri
Korkular
Psikosomatik hastalıklar (Migren, reflü, panik atak , v.s. )
Kulak çınlaması
Vertigo – Baş dönmesi
Konsantrasyon eksikliği
Sporcularda bedensel performansı yükseltmek
İletişim ve ifade zayıflığı
Kolay lisan öğrenmek
Yaratıcılık potansiyelini yükseltmek

Bu genel bilgilerden sonra benim deneyimimi okumak isterseniz lütfen buyrun:

İlk önce gerçekleşen test kısmında sevgili İris kulağıma bir kulaklık taktı ve 'Hangi kulağından ses duyarsan o taraftaki elini kaldır', dedi. Test kısmı ilginçti ve çok kolaydı. Çocuklara nasıl bu kadar rahat uygulandığını şimdi daha iyi anlıyorum.
Testten sonra kişisel analizimi yaptı bana. Nasıl duyduğumla, 11 yaşında kendim ve hayatım hakkında verdiğim bir kararı şak diye nasıl bildi? Hala hayret içindeyim. Durumumu benimle birlikte değerlendirdi, nelere ihtiyacım olduğunu konuştuk birlikte. İlgilenilmek, özenle ve itinayla, kabul ve sevgiyle ilgilenilmek ne güzel diye düşündüm bir kez daha. Görülmeye ve anlaşılmaya her yaşta ne çok ihtiyacımız var.
Testten sonraysa beni rüya gibi görünen Tomatis odasında rahat bir uzanma koltuğuna yatırdı İris, üzerimde yumuşacık bir battaniye, kulağıma kulakları taktı ve yarım saat kadar müzik dinletti. Müziğin frekansı sürekli değişti ama hiç rahatsız olmadım. Bu arada ben de yattım, dinlendim ve hatta biraz da uyukladım. Müzik-Tomatis çalışması bittiğinde kendimi harika hissediyordum. Kulağımda kulaklıkla hülyalı dakikalar pek iyi geldi. En güzeli ise gece uykumun kalitesi inanılmaz yüksekti. Uzun zamandır bu kadar derin uyuduğumu ve uykuda bu kadar dinlendiğimi hatırlamıyorum. Test ve sonrasındaki mini frekans çalışmasından sonraki deneyimlerim şimdilik bu kadar.
En azından merak etmeye ve araştırmaya değer bir yöntem TOMATİS. Türkiye'deki tek sertifikalı uygulayıcı İris Steinfeld .
Güzel ve yumuşak sesler duyduğumuz güzel bir gün dilerim.
Sevgiyle,
Sedef

Fotoğraf: http://www.freedigitalphotos.net/images/view_photog.php?photogid=371

Yeni bir kitap:

2011-11-15T23:50:00.001-08:00

Dün tazecik kitaplar geldi Günışığı Kitaplığı'ndan. Bir tanesinin kapağı hemen çekti beni içine. 'KUUZU VE LUNAPARK AİLESİ' İrem Uşar'ın kendi anılarından derlediği öyküleri içeriyor. Dili o kadar güzel ki. Çocuk masumiyetini içinize çekebiliyorsunuz okurken. Doğru çocuklara yazılmış bir kitap ama bence ebeveynler de okusun. Arada kendi çocukluk hallerimizi hatırlamak, çocuklarımızın bugünki hallerini rahat anlamamıza yardım ediyor. Kitabın kapağı, içindeki çizimler, resimler hepsi pek güzel olmuş. Resimleyenin Huban Korman olduğunu sonradan fark ettim, bir kez daha bayıldım çizimlerine. 15 yılın tecrübesi ne güzel bir meyve vermiş. Ellerinize sağlık sevgili İrem Uşar ve Günışığı ekibi. Sadece eğlenmek için okunacak kitaplar basılıyor olması ne güzel. Ve bu eğlenceli kitapların dili bir de bu kadar güzel olunca doyulmuyor tadına.
Keyifli okumalar...
Sedef

Bayram bitti...

2011-11-14T06:49:00.001-08:00

Evet tatil bitti. Yeni eğitimler tüm hızıyla başlıyor. Yarın yeniden içeriğini düzenlediğim 'YARATICI EBEVEYN-YARATICI ÇOCUK' eğitimine başlıyoruz ANAEL Aile Merkezi'nde. İçim heyecanla dolu. Yeni öğrendiklerimi eski bildiklerimle karıştırarak yeni bir eğitim hazırladım katılımcılara.

Bu eğitimin amacı önce ebeveynin kendi yaratma becerisini yeniden tanıyıp, farketmesi ve geliştirilebilirliğini görmesi, böylece de hayatında yaptığı her seçimde bilerek ve isteyerek kendi ihtiyaçlarını karşılayarak çeveresi ile uyum içinde yaşayacağı durumları seçebilmesi. Böylece kendi ihtiyaçlarını karşılayan ebeveyn hem kendi çocuğuna örnek olurken hem de çocuğunun kendini ifade etmesi, kendi seçimlerini yaparak, çocuğunun kendi ihtiyaçlarını karşıyabildiği durumları seçmesine yardımcı olmasıdır.

Şiddetsiz İletişim bilgi ve becerilerimin açtığı yeni ufuklar ve daha nice bulduğum güzel bilgilerle donattığım 3 haftalık (haftada bir kez 90-120dklık buluşmalar) bu eğitime dilerseniz yarın, dilerseniz bir daha ki seferlere bekleriz.

Heyecanla,

Sedef

İyi Bayramlar

2011-11-04T07:22:00.000-07:00

Çocuklarımızla birlikte keyifle, sağlıkla, barış içinde güzel bir bayram geçirmemizi diliyorum.
Bayram sonrası buluşmak üzere...
Sevgiyle,

Sedef

EĞİTİMLER

2011-11-03T05:46:00.000-07:00

Bayram sonrasında başlayacak 4 yeni grubun tarihleri ve yerleri aşağıdadır. Gruplar en fazla 8 kişilik olduğu için bir an önce kayıt yaptırmanızı rica ediyorum...
Heyecan ve sevgiyle...
Sedef

EĞİTİMİN ADI: YARATICI EBEVEYN-YARATICI ÇOCUK
TARİHLERİ: 15-22-29 Kasım 2011 Salı günleri
SAATLERİ: 11:00-13:00
YER: ANAEL Aile Merkezi - Etiler Mah. İncesu Sok. Konyalı Apt.No:5/3

KAYIT VE BİLGİ İÇİN: Ahun Doran - ahun.d@anael.com.tr - 0212 351 1040

EĞİTİMİN ADI: CONNECTION PARENTING - ÇOCUKLARLA EL ELE EBEVEYNLİK

TARİHLERİ: 15-22-29 Kasım - 6-13-20-27 Aralık 2011 Salı günleri

SAATLERİ: 14:00-16:00

YER: Play to Learn Anaokulu - Yeşim sokak No:15 Akatlar

KAYIT VE BİLGİ İÇİN: Özlem Petek Hün- info@playtolearn.com.tr - 0212 352 3031

EĞİTİMİN ADI: CONNECTION PARENTING - ÇOCUKLARLA EL ELE EBEVEYNLİK

TARİHLERİ: 16-23-30 Kasım - 7-14-21-28 Aralık 2011

Çarşamba akşamları

SAATLERİ: 18:30-20:30

YER: ANAEL Aile Merkezi - Etiler Mah. İncesu Sok. Konyalı Apt.No:5/3

KAYIT VE BİLGİ İÇİN: Ahun Doran - ahun.d@anael.com.tr - 0212 351 1040

EĞİTİMİN ADI: CONNECTION PARENTING - ÇOCUKLARLA EL ELE EBEVEYNLİK

TARİHLERİ: 19-26 Kasım - 3-10-17-24 Aralık 2011 - 7 Ocak 2012 Cumartesi günleri

SAATLERİ: 10:00-12:00

YER: Play to Learn Anaokulu - Yeşim sokak No:15 Akatlar

KAYIT VE BİLGİ İÇİN: Özlem Petek Hün- info@playtolearn.com.tr - 0212 352 3031

Heyecanım büyük!

2011-11-02T23:33:00.000-07:00

İki akşam üst üste iki tane çok güzel toplantı yaptık. Yeni yüzler, yeni sorular, yeni meraklar çıktı karşıma. İçim umutla doldu. Çocuklarımız için emek vermeğe gönüllü ne çok ebeveyn var. Karşımdaki yüzler hevesle bana bakarken bildiğim ne varsa sunmak öyle büyük bir keyif ki! Çocuklarımızın hayat kalitesini yükseltmek için çıktığım yolculukta yanımda yürümek isteyen heyecan dolu yüzleri gördükçe çok mutlu oluyorum. İşe MÜJDEM : Bayramdan sonra en az iki tane Çocuklarla Ele Ele ve bir tane Yaratıcı Ebeveyn-Yaratıcı Çocuk Eğitimi Avrupa yakasında, en az bir tane de Çocuklarla El Ele eğitmi Anadolu yakasında açıyoruz. Hem hafta içi gündüz ve gece, hem de hafta sonları Cumartesi günleri eğitimlerimiz olacak. Ben de istiyorum diyorsanız... ya da niyetinizi ortaya koymadan önce cevaplandırılmasını istediğiniz sorularınız varsa lütfen yazın! Eğitimlerin saatlerini ve günlerini bugün hem web sayfama hem de buraya ekleyeceğim.
Sevgiyle ve heyecanla buluşmak üzere...
Sedef
Resim: http://www.freedigitalphotos.net/images/view_photog.php?photogid=2280

Bu akşam Play to Learn Anaokulu'nda Buluşuyoruz...

2011-11-02T00:23:00.000-07:00

2 Kasım 2012, yani bu akşam saat 18:30-19:30 arası Akatlar Play to Learn Anaokulu'nda Connection Parenting-Çocuklarla El Ele Ebeveynlik yöntemini konuşuyoruz. Bu akşamki bir saatlik tanıtım toplantısı ücretsizdir. Merak eden ve ilginlenen herkesi bekliyoruz. Gelin ebeveynliğin aslında ne kadar keyifli bir iş olduğunu hatırlayalım. Zor anların içinden kolayca geçmenin yollarını konuşalım.
Sevgiyle,
Sedef
Adres: Yeşim sokak No:15 Akatlar
Telefon: (0212) 3523031

ANAEL'de bu akşam buluşuyoruz

2011-11-01T00:35:00.000-07:00

Hayatlarımız büyük şehirlerde yoğun. Temposu hızlı. Soluksuz yaşıyoruz bazen. Ebeveynler olarak rolümüzü iyi oynamak, çocuklarımız için hep en iyiyi, en doğru olanı yapmak istiyoruz. Bu çabanın içinde de bazen kaybolabiliyoruz. İşte bu akşam birlikte bir 'OH' çekmek isterseniz, birlikte ebeveynlik işinin keyfini nasıl çıkartırızı konuşmak isterseniz lütfen GELİN. Saat 19:00-20:00 arasında ANAEL Aile Merkezi'nde dileyen ebeveynlerle buluşup konuşacağız.
Görüşmek dileği ile...
Sedef
1 Kasım Salı yani bu akşam saat 19:00 - 20:00 arasında ANAEL Aile Merkezi'nde (Etiler Mah. İncesu Sok. Konyalı Apt.No: 5/3 34337 Etiler - Tel: 0212 351 10 40)
Resim: http://www.freedigitalphotos.net/images/view_photog.php?photogid=2280

DUYURU

2011-10-31T00:46:00.000-07:00

1 Kasım Salı Gün yani yarın akşam saat 19:00 - 20:00 arasında ANAEL Aile Merkezi'nde (Etiler Mah. İncesu Sok. Konyalı Apt.No: 5/3 34337 Etiler - Tel: 0212 351 10 40)
ve
2 Kasım Çarşamba akşamı saat 18:30-19:30 arasında PLAY to LEARN Anaokulu'nda (Yeşim sokak No:15 Akatlar 34335 - Tel: 0 212 3523031)

Çocuklarla El Ele Ebeveynlik ücretsiz tanıtım seminerleri sunuyoruz. Arzu eden herkesi bekleriz.

Güzel bir hafta dileği ile...

Sedef

Hafta sonuna dek huzurlarınızda olamayacağım. Önümüzdeki hafta görüşmek üzere...

2011-10-24T11:15:00.001-07:00